Vandaag vieren we Allerzielen. Na Allerheiligen gaan onze gedachten uit naar alle mensen die overleden zijn, allen die ons gebed nog nodig hebben en bijzonder zij die ons dit jaar zijn ontvallen. In de Eucharistie bevelen wij allen aan in Gods barmhartigheid.
Christus verbindt hemel en aarde. Door Hem blijven wij met onze overleden dierbaren verbonden. Op deze gedachtenis van Allerzielen willen we die verbondenheid vieren in de Eucharistie en willen we bidden voor allen die ons gebed nodig hebben.
In het huis van de Vader zijn we als het ware met onze overleden dierbaren even allemaal bij elkaar. Christus brengt ons samen, we delen hier dezelfde Maaltijd. In de Eucharistie komen hemel en aarde bij elkaar.
Allerzielen is een bijzondere gelegenheid om samen stil te staan bij al onze dierbare overledenen. We doen dit samen, we delen het verdriet en we delen ons geloof, we doen dat bijzonder samen met Hem die de dood heeft overwonnen.
Daags na het feest van Allerheiligen vieren we de gedachtenis van Allerzielen. We herinneren ons de namen van onze dierbaren van het afgelopen jaar, we bidden voor hen en we bidden voor al degenen die hen moeten missen. We horen troostende woorden en vinden bemoediging in het geloof dat zij thuis mogen komen bij God.
Hoe gedenken wij onze doden? Christus biedt ons een perspectief dat de scherpe kanten van het afscheid zachter maakt, meer nog; waardoor Hij ons hoop en uitzicht biedt voor onze dierbaren en voor onszelf.
Op deze avond worden wereldwijd onze overledenen herdacht. Ons geloof geeft een antwoord op de vragen over de dood. Moge dat ons deze avond troost en levensmoed schenken.
Verdriet is niet eenduidig.
Waar zijn ze? Waar zijn onze ouders en grootouders? Waar zijn de gestorven kinderen, ook al die ongeboren kinderen die het levenslicht niet mochten zien. Waar zijn onze dierbare doden?
Waar gaat het in het leven om? Wanneer prijzen we iemand zalig? Hoe herinneren we ons onze dierbaren?