Preek 5e zondag van Pasen, jaar A, 3 mei 2026
Verleden week was het de Zondag van De Goede Herder en Roepingenzondag. Vandaag gaat het over de roeping van de diakens. Het is een speciale roeping tot navolging.
Verleden week was het de Zondag van De Goede Herder en Roepingenzondag. Vandaag gaat het over de roeping van de diakens. Het is een speciale roeping tot navolging.
Op deze vijfde zondag van Pasen, roept Jezus ons op tot het belangrijkste in ons bestaan, het enige dat onze wereld kan redden; de liefde.
Verleden week waren wij de schapen bij Jezus, de Goede Herder; vandaag zijn wij de wijnranken aan Jezus de Ware Wijnstok. Het gaat steeds over verbonden blijven met Hem.
Op deze vijfde zondag van Pasen horen we hoe zeven diakens worden gekozen en gewijd. Ook openbaart Jezus zichzelf als de Weg naar het Huis van de Vader, een Weg die tegelijk Waarheid en Leven is.
Op deze vijfde zondag van Pasen wordt pater karmeliet Titus Brandsma heilig verklaard. Liefhebben zoals Jezus; dat is je leven geven voor de naaste, voor de waarheid.
Wat is een vruchtbaar leven in Gods ogen? Dat mogen we zien in de drie lezingen van dit weekeinde. Paulus en Johannes tonen ons hoe ons leven vruchtbaar is in navolging van Jezus.
Wij mensen hebben een grote valkuil: eigenmachtigheid en autonomie.
Voor ieder van ons is Jezus Zelf de Weg, Hij is de Waarheid en het Leven. Hij is de ene en enige hogepriester waar ieder van ons op één of andere manier mee verbonden is, of je nu gewijd bent, of dat je als man of vrouw deelt in het algemeen priesterschap.
Liefde is…de liefde die Hij ons heeft voorgeleefd. Het is die eenvoudige liefde waarin je niet meer bekommerd bent om jezelf, maar om hen die aan jouw zorgen zijn toevertrouwd.
Wie naar die verbondenheid met God verlangt, moet de dood niet vrezen, maar bereid zijn aan het oude “ik” te sterven, zodat een nieuw “ik” vanuit God geboren kan worden.