Vandaag spreek Jezus over waakzaamheid. Het is een andere waakzaamheid dan die van de wereld. We worden uitgenodigd met een waakzaam hart Gods Woord te horen en te begrijpen, opdat het vrucht draagt in ons leven.
Voedsel om de weg van God te kunnen gaan en te voltooien; dat is niet het gewone voedsel dat we in de winkel kopen. Het is het voedsel dat God ons geeft voor onze ziel, een teken van Gods Goedheid en Voorzienigheid. Dat mogen we ontvangen in de Eucharistie.
Vandaag zijn we getuigen van rust en stilte én van storm en tegenwind. We gaan met Elia én met Jezus de berg op én we stappen met de leerlingen in de boot.
Vandaag spreek Jezus over waakzaamheid. De waakzaamheid waar Hij over spreekt, maakt dat we beter luisteren en beter kijken. We worden uitgenodigd Gods Woord te horen en te begrijpen, zodat het vrucht draagt in ons leven.
Voedsel om de weg van God te kunnen gaan en te voltooien; dat is niet het gewone voedsel dat we in de winkel kopen. Het is het voedsel dat God…
Een tocht met tegenwind, Jezus die over het water gaat en angstige leerlingen. Wat de leerlingen daar meemaken, maken wij mee in onze tijd.
Kunnen wij nog wachten en geloven en hopen? Die vragen komen op bij de lezingen van vandaag.
Onze verwachtingen kunnen soms een bron zijn van genade wanneer God onze verwachtingen vervult. Onze verwachtingen kunnen ook een grote hindernis zijn en ons van God afhouden, wanneer onze verwachtingen ons aangepraat zijn door de wereld, door kleinmenselijke verlangen of onvolwassen behoeften.
Jezus doet een oproep tot dagelijkse waakzaamheid. Een oproep tot bekering, een goede gelegenheid voor een gewetensonderzoek.
In zijn diepste depressie blijft Elia bidden.