Het is de één na laatste zondag van het kerkelijk jaar. Volgende week is het de laatste zondag met het hoogfeest van Christus Koning. Daarna begint de Advent. In de laatste dagen van het kerkelijk jaar, klinken ook lezingen over de laatste dagen. God is Heer van tijd en eeuwigheid.
God is Heer van tijd en eeuwigheid.
Oorlog begint bij egoïsme in het mensenhart.
Het lijkt er dus op dat we leven in de tijd van de strijd, al twintig eeuwen. En als we denken dat die strijd niet nodig is, omdat de wereld ook goede dingen doet dan verkijken we ons op de werkelijkheid. De wereld verheft de mens niet naar een hoger ethisch niveau. Zelfs de grote wereldgodsdiensten slagen maar daar ten dele in. Alleen zij die zich ten volle toevertrouwen aan Christus en Hem consequent navolgen zullen met Christus de wereld redden uit de ondergang.
De zorg van de heilige bisschop Martinus voor allen die het minder hadden is legendarisch. Hij heeft de liefde van Christus vorm gegeven in dienstbaarheid voor allen.
We leven in de eindtijd; in de verlenging. In de verlenging komt het erop aan, daarin wordt duidelijk wie de strijd wint, daarin worden de laatste krachten getest en de tegenstander overwonnen. In de eindtijd en in de eindstrijd zal het gaan om Christus. Zoals Jezus gedurende zijn leven heeft overwonnen, zo moeten Gods kinderen in de tijd na Hem overwinnen. Die strijd omvat alle aspecten van ons leven. Zo zal ook zijn overwinning alle aspecten van ons leven omvatten.
Het Evangelie is een les in vertrouwen en in levensvreugde. Wie echt op God vertrouwt, laat zich nooit uit het veld slaan. Het verdriet kan opkomen, het kan zelfs een poos duren, omdat het gemis groot is, maar het heeft nooit meer het laatste woord. Jezus trekt de wolken weg, scheurt het duister open, Hijzelf is de Zon, Hij geeft Licht, zijn woorden zijn als sterren in de nacht die je de weg wijzen, er is geen duisternis die lang genoeg standhoudt om te winnen. Hij wint altijd.