Wij vieren Sacramentsdag. Oorspronkelijk valt dit feest donderdag, als herinnering aan Witte Donderdag. Maar omdat afgelopen donderdag in ons land geen vrije dag is, vieren we het deze zondag. Het Sacrament van de Eucharistie is zo kostbaar en bijzonder, dat we er deze feestdag aan wijden om zo de liturgie van de Eucharistie met extra aandacht te vieren.
Eucharistieviering in de parochiefederatie H. Laurentius (RRM), in de kerk van de H. Bernadette (Schiebroek) en de HH. Laurentius en Elisabeth (Kathedraal) om 09.30 uur en 11.00 uur, zondag 7 juni 2026, door plebaan Michel Hagen. A.M.D.G. – I.H.S.
Preek: A2026SACR1A
Lezingen
E.L.: Deuteronomium 8, 2-3.14b-16a
Ps.: 147B (147) 12-13, 14-15, 19-20
T.L.: 1 Korintiërs 10, 16-17
Sequentie: Lauda Sion
VE.: Johannes 6, 56-57
Ev.: Johannes 6, 51-58
Homilie
Iets bijzonders kan na verloop van tijd gewoon worden. Dat geldt ook voor de Eucharistie. Dat wat Jezus ons naliet is zo bijzonder dat we het na tweeduizend jaar nog steeds vieren. Maar toch kan het gebeuren dat je naar huis gaat en dat er veel langs je heen ging.
Daarom willen we ons op Sacramentsdag bewust worden hoe bijzonder het Sacrament van de Eucharistie is. In de drie jaren, A, B en C, lezen we normaal uit Matteüs, Marcus en Lucas. Maar niet vandaag op Sacramentsdag. We zijn in jaar A, maar we lezen vandaag uit Johannes. In jaar B lezen we op Sacramentsdag uit Matteüs over de uitzending van de apostelen en in jaar C uit Lucas, de wonderbare broodvermenigvuldiging. Wanneer je die lezingen vergelijkt, valt het op dat ze heel verschillend zijn. Met andere woorden, de Eucharistie heeft veel aspecten die je kunt toelichten.
Het viel me ook op dat het Evangelie van de Emmaüsgangers niet op Sacramentsdag wordt gelezen. Dat Evangelie hebben we al op de derde zondag van Pasen gehoord. Toen ging de aandacht uit naar Jezus’ verrijzenis en aanwezigheid. Maar dit verhaal zegt ook veel over de Eucharistie.
U kent het ongetwijfeld. Twee leerlingen verlaten Jerusalem. Ze gaan samen op weg en praten over wat er gebeurd is, over de veroordeling en kruisdood van Jezus en over de vrouwen die een leeg graf hebben aangetroffen en zeggen dat Hij verrezen is. Ondertussen is Jezus bij hen komen lopen. Hij mengt zich in het gesprek en begint uit te leggen. In Emmaüs neemt Hij brood, spreekt een dankgebed en reikt het hun aan. Dan gaan hun ogen open en herkennen ze Hem. Maar Hij verdwijnt uit hun gezicht. Meteen keren ze terug naar Jerusalem, naar de andere leerlingen.
Wanneer je deze geschiedenis leest, herken je wat er gebeurt in de Eucharistieviering. Het begint als mensen samenkomen in zijn Naam. Daarom maken wij het kruisteken aan het begin, we willen uitdrukken dat we in zijn Naam samenzijn. Want we weten dat Hij dan in ons midden komt. We lezen uit de Schriften en deze worden uitgelegd, net zoals Hij zich bij de Emmaüsgangers mengde in het gesprek.
Zoals Jezus bij de Emmaüsgangers het brood nam, de zegen uitsprak, het brak en hun toe aanreikte, zo worden bij de offerande brood en wijn aangedragen. De priester spreekt het dankgebed uit, breekt het brood en deelt het uit bij de Communie. En zoals bij de Emmaüsgangers de ogen opengingen voor de aanwezigheid van Christus, zo mogen ook wij ons zijn aanwezigheid bewust zijn als wij te Communie gaan. En zoals de Emmaüsgangers weer teruggingen, gesterkt in hun geloof in de verrezen Heer, zo mogen wij na zegen en zending terugkeren, de wereld in om te getuigen van ons geloof.
In de Mis herhaalt zich deze gebeurtenis opnieuw, in onze tijd, in onze omstandigheden en bij ons als leerlingen, maar de kern blijft hetzelfde. Wij lopen niet naar Emmaüs, we komen samen in de kerk. Toch gebeurt hier ook dat wat de Emmaüsgangers toen hebben ervaren.
In het verleden heb ik u ook herinnerd aan de afkorting M. A. V. O., MAVO, bekend van een middelbare school en daarom makkelijk te onthouden. Vier letters: Maaltijd, Aanwezigheid, Verbond en Offer. Vier aspecten die van belang zijn om je bewust te worden wat er gebeurt en wat we vieren.
Jezus heeft de maaltijd van de uittocht uit Egypte en het brood en de wijn van Melchisédek gekozen voor zijn gedachtenismaal. Hij wil ons voeden, Hij wil ons voedsel zijn. Hij heeft beloofd bij ons te blijven, Hij blijft aanwezig onder ons met name in deze tekenen. Dat hebben de Emmaüsgangers ervaren toen Hij onderweg met hen sprak. Hun harten begonnen te gloeien en hun ogen gingen open voor zijn aanwezigheid bij het breken van het Brood. Bij de woorden over brood en wijn spreekt Jezus over een Nieuw en Altijddurend Verbond tot vergeving van de zonden. Ook wij delen nu anno 2026 in zijn Verbond en in de Eucharistie vieren we zijn Verbond opnieuw. Tegelijk herdenken we ook zijn Offer, zijn Bloed van het Nieuwe en Eeuwige Verbond dat wordt vergoten; zijn levensoffer, Hij geeft zichzelf prijs voor de velen.
We hebben vandaag op Sacramentsdag gekeken naar de Emmaüsgangers. Tegelijk is het mysterie van de Eucharistie niet in één gebeurtenis te beschrijven. Op deze zondag lezen we uit het Evangelie volgens Johannes. Daarin spreekt Jezus over dood en leven. De vaderen in de woestijn zijn gestorven, maar wie dit Brood eet zal leven in eeuwigheid.
Wat bedoelt Jezus als Hij zegt dat de vaderen in de woestijn gestorven zijn? Inderdaad zij die uit Egypte vertrokken, stierven in de woestijn. Maar hun sterven begon bij de zonde, bij het gouden kalf, bij de weigering te geloven, door niet luisteren naar Mozes. Daar al begon de dood te heersen.
Wie Jezus eet, en niet alleen door de Communie te ontvangen, maar de hele Christus, zijn woorden en werken, zijn voorbeeld en zijn Sacramenten, wie leeft in geloof aan Hem en in vereniging met Hem, die zal staande blijven in de bekoring, die zal het leven in zich hebben, die heeft eeuwig leven en zal opstaan op de Laatste Dag. Wie Hem eet, heeft eeuwig leven. Amen.
Voorbede
Bidden wij nu vol vertrouwen tot God die ons leven geeft en ons in leven houdt.
Wij bidden voor de Kerk, op dit feest van Sacramentsdag; wij bidden dat Gods Brood als geestelijk voedsel voor onze levensweg ons nooit zal ontbreken, dat wij ook zelf trouw blijven door onze wekelijkse deelname aan de Eucharistie. (Laat ons [zingend] bidden.)
Wij bidden voor onze samenleving, bijzonder voor de jeugd, dat alle jongeren geholpen worden in hun zoektocht naar een zinvol leven, dat zij tot inzicht en wijsheid komen, dat zij ontdekken hoe Jezus voor hen voedsel voor eeuwig leven is. (Laat ons [zingend] bidden.)
Wij bidden voor onze parochie en onze parochiekernen, dat de liefde voor God en de liefde voor de naasten zichtbaar worden in onze deelname aan de Eucharistie en in onze inzet voor de diaconie. Dat we kiezen voor gezond geestelijk voedsel op onze geestelijke levensweg. (Laat ons [zingend] bidden.)
Wij bidden voor gezinnen; voor echtparen en alleenstaanden, voor ouders en grootouders, kinderen en kleinkinderen, dat we elkaar ondersteunen door samen Jezus na te volgen in heel zijn manier van leven. Dat we Hem werkelijk aannemen als voedsel voor heel ons leven. (Laat ons [zingend] bidden.)
Intenties