skip to Main Content

B2021TMP067B

Vandaag bidt Jezus om eenheid onder zijn leerlingen. Vandaag zijn wij die leerlingen. Jezus hoopt en bidt dat wij één zijn. Hier in de viering van de Eucharistie wordt die eenheid onder ons gevoed en wil Jezus die eenheid onder ons herstellen en verdiepen door de Heilige Geest.

Lezingen

E.L: Handelingen 1,15-17, 20a,20c-26
Ps: 103 (102), 1-2, 11-12, 19-20ab
T.L: 1 Johannes 4, 11-16
All: Johannes 14, 18
EV: Johannes 17, 11b-19

Homilie

Hoe kun je werken aan eenheid? De lezingen van vandaag reiken ons een antwoord aan. Maar misschien moeten we eerst de vraag stellen wat eenheid is? Er zijn immers verschillende vormen van eenheid. In zijn brief aan de Christenen van Filippi (2, 2-5) schrijft Paulus: (…) maakt dan mijn vreugde volkomen door uw eenheid van denken, uw eenheid in de liefde, uw saamhorigheid en eensgezindheid. Geeft niet toe aan partijzucht en ijdelheid, maar acht in ootmoed de ander hoger dan uzelf. Laat niemand zijn eigen belangen behartigen maar liever die van zijn naasten. Die gezindheid moet onder u heersen welke ook Christus Jezus bezielde.

Paulus brengt hier op een nieuwe manier dat onder woorden waar Jezus bij zijn afscheidsrede voor bidt: “Heilige Vader, bewaar in uw Naam hen die Gij Mij gegeven hebt, opdat zij één mogen zijn zoals Wij”. Jezus bidt om eenheid. Paulus spoort ons aan die eenheid te bewaren.

Jezus spreekt over “één zijn zoals Wij”. Dat gaat dus om eenheid onder zijn leerlingen zoals er eenheid is tussen God de vader en God de Zoon. Wat moet je je daarbij voorstellen. Paulus vult dat in met: eenheid van denken, eenheid in de liefde, saamhorigheid en eensgezindheid. Paulus waarschuwt tegelijk ook voor de valkuilen: Geeft niet toe aan partijzucht en ijdelheid.

Eenheid is altijd kwetsbaar. Partijzucht betekent wij-zij denken, dat is discriminerend denken en dat kent veel vormen. Een geloofsgemeenschap zou uit moeten blinken in inclusief denken. Discriminatie kun je zien als een gevolg van de zondeval, wij-zij, eigen volk eerst, huiskleur, afkomst, man-vrouw, rijk-arm, geleerd-ongeletterd, godsdienst, uiterlijk, kleding, voorkeur, smaak, voetbalclub, meningen …

Paulus zegt daarom: Die gezindheid moet onder u heersen welke ook Christus Jezus bezielde. En Jezus bidt: “Heilige Vader, bewaar in uw Naam hen die Gij Mij gegeven hebt, opdat zij één mogen zijn zoals Wij”.

Eenheid zoals die tussen Jezus en de Vader. Het geheim van die eenheid is de Heilige Geest. Dat hoorden we vandaag in de Tweede lezing: “Dit is het bewijs dat wij in Hem verblijven zoals Hij verblijft in ons, dat Hij ons deel heeft gegeven aan zijn Geest”. De Heilige Geest is de eenheid van denken, de eenheid in de liefde, de saamhorigheid en eensgezindheid tussen de Vader en de Zoon; uw wens is mij een bevel. De Zoon vervult de wil van de Vader in alles en de Vader geeft de Zoon alles waar deze om bidt.

Is zo’n eenheid tussen mensen denkbaar? Wij hebben toch allemaal met de zondeval te maken, we zijn toch allemaal kinderen van de evolutie. Wij dragen een erfenis in onze genen mee, die ons aanzet tot eigenbelang en bescherming van eigen bezit, eigen volk eerst, eigen kleur eerst, eigen groep eerst. Het zit in ons ingebakken.

Paulus geeft daarin antwoord: “Geeft niet toe aan partijzucht en ijdelheid, maar acht in ootmoed de ander hoger dan uzelf”. Niet vtoegeven aan die automatismen, die impulsieve gedragingen, groepsdruk en groepsbelang. De ander hoger achten dan jezelf, niet bekommerd zijn om je eigen belang, niet bekommerd zijn om je status, aanzien, positie, erkenning en waardering door anderen. Die gezindheid in ons hart welke ook Christus Jezus bezielde.

De sleutel tot die eenheid is de liefde van Christus: De Vader heeft de Zoon lief (Johannes 5, 20). De Zoon heeft de Vader lief (vgl. Johannes 5, 42). Liefde die tot eenheid leidt. Brengen we die liefde nu in verband met wat Paulus ons voorhoudt: eenheid van denken door de liefde, saamhorigheid en eensgezindheid in liefde. Geen partijzucht maar liefde voor de ander, geen ijdelheid maar liefde, in ootmoed de ander hoger achten dan jezelf uit liefde.

Het is de liefde die Christus ons heeft voorgeleefd en waarvan we de afgelopen zondagen hoorden; dat je geen groter liefde kan hebben dan je leven geven voor je vrienden.

We zitten in de Pinksternoveen. Jezus had zijn apostelen opgedragen om bij elkaar te blijven en te bidden. In de eerste lezing zien we dat ze meteen het twaalftal weer compleet maken, de Psalmen inspireren hen daartoe. Geen keuze door alleen samen te stemmen, geen besluit bij meerderheid van stemmen, maar twee kandidaten voordragen en dan God de ruimte geven door het lot te trekken.

Het twaalftal is weer compleet en dan brengen ze samen de dagen en de nachten door in gebed, ze bidden om de Heilige Geest. In die dagen lezen ze de schriften en gaan alle teksten na die op Jezus betrekking hebben. Ze bidden om open te staan voor een nieuwe bezieling, een nieuwe begeestering en nieuwe inzichten, ze willen ontvankelijk zijn voor de moed en het vuur van de profeten, om dat wat ze ontvangen hebben en nog gaan ontvangen niet voor zichzelf te houden maar uit te delen aan ieder die het wil horen.

Dat gebeuren gaan we komende zondag meemaken, we gaan deze week op weg naar Pinksteren; het feest van vuur en uitbundigheid, van enthousiasme en begeestering. Daarvoor willen ook wij bidden, hier nu vandaag en ook de komende dagen, tijdens de Pinksternoveen. U kunt het lied zingen: Kom Schepper Geest of Kom o Geest des Heren kom. U kunt het bidden of zingen of een ander gebed om de Heilige Geest. Zoek ergens op de dag een moment, zodat uw hart ontvankelijk wordt voor zijn komst. Amen.

Voorbede

Tijdens deze Pinksternoveen bidden wij om de Heilige Geest.

Wij bidden voor de Kerk, dat de Heilige Geest haar tot eenheid mag brengen, eenheid in geloof, eenheid in dienstbaarheid, eenheid in denken en saamhorigheid. Bidden wij voor de oecumene dat geloof, bescheidenheid en oprechte liefde alle menselijke barrières overwinnen. (Laat ons [zingend] bidden):

Wij bidden voor de wereld om vrede in het Midden Oosten, een vrede die begint met het gunnen van levensruimte voor elkaar, vrede door de verschillen tussen volkeren te erkennen, vrede die muren en grenzen afbreekt vanuit een liefde die leven gunt en leven geeft. (Laat ons [zingend] bidden):

Wij bidden voor onze parochie en onze parochiekernen, vragen wij om de Heilige Geest die één maakt, die ons helpt eigenbelang te overwinnen, die ons bewust maakt van het belang van de schepping, van de aarde en het milieu, en die ons moedig maakt om van Christus te getuigen. (Laat ons [zingend] bidden):

Wij bidden op voorspraak van Sint Jozef voor de gezinnen, dat het geloof in Christus, ouders en kinderen mag helpen de eenheid te bewaren door de ander hoger te achten dan jezelf, bidden we dat de Heilige Geest ons meeneemt in het denken en doen van Jezus, in dienstbaarheid en liefde voor elkaar. (Laat ons [zingend] bidden):

Intenties

Back To Top