skip to Main Content

B2021TMPPWB / TMPPZ

Deze nacht(dag) is anders, niet alleen vanwege corona en een avondklok, deze nacht vier(d)en we dat geschiedenis een wending heeft gekregen door Gods ingrijpen. We luister(d)en naar de oudste verhalen om te zien hoe die werkelijkheid zijn geworden in Christus. We vieren zijn overwinning op de dood, zijn licht dat alle duisternis doorbreekt.

Lezingen

E.L: Genesis 1, 1. 26-31a. 2, 1-2
Psalm: Ps. 104 (103), 1-2a, 5-6, 10 en 12, 13-14, 24 en 35c
T.L: Exodus 14,15 – 15,1
Kantiek Ex. 15, 1-2, 3-4, 5-6, 17-18
D.L: Ezechiël 36, 16-17a. 18-28
Psalm: Ps. 42 (41), 3, 5bcd; Ps. 43 (42), 3, 4
Ep.L: Romeinen 6, 3-11
All: Ps. 118 (117), 1-2, 16ab-17, 22-23
EV: Johannes 13, 1-15

Homilie

Het begon van(gister)avond met het licht. De paaskaars werd ontstoken. Of moeten we zeggen: Het begon van(gister)avond met duisternis. Al begon deze wake vroeg in de avond en was de zon nog niet onder; de lichten in de kerk bleven gedoofd. Of moet ik zeggen, zoals het Evangelie volgens Johannes begint: In het begin was het Woord en het Woord was bij God en het Woord was God. In Hem was Leven en dat Leven was het Licht der mensen.

Woord, Leven, Licht. Ze horen bij elkaar; Jezus is het levende Woord. Het Woord is vlees geworden. Hij is de Weg, Hij is de Waarheid, Hij ís het Leven. Jezus is het Licht der wereld, Hij is het licht dat de duisternis van deze wereld doorbreekt. Maar … dat zijn slechts mooie woorden; dat is slechts theologie, dat is niets meer dan een idee, een vrome gedachte als niet … als niet … als Hij niet deze nacht was verrezen.

Als Hij niet was verrezen … dan zou deze nacht duister zijn gebleven, dan zou Hij niet het Licht der wereld zijn geweest, dan zou zijn tragische dood zijn vergeten, het zou amper opgeschreven zijn, gedesillusioneerd zouden zijn leerlingen achter zijn gebleven en zijn verstrooid, dan zouden goedheid en liefde, barmhartigheid en vergeving niet hebben gewonnen, God zou niet het laatste Woord hebben, dan zouden wij nog steeds gevangenen zijn van de dood, opgesloten in de duisternis, onwetend van Gods liefde en eeuwig leven.

Als Hij niet verrezen was … De meesten van u hebben de zestiger jaren meegemaakt en ook de jaren daarna. Ongetwijfeld hebt u herinneringen aan discussies over Jezus’ verrijzenis. Theologen die toen met goede bedoelingen probeerden die verrijzenis een beetje begrijpelijker en wetenschappelijk aanvaardbaarder te maken. Zij kwamen met een psychologische uitleg dat Jezus feitelijk was verrezen in de gedachten van de leerlingen, omdat zij niet konden geloven dat het nu afgelopen was. Dat zij begeesterd spraken over Hem als de levende in hun midden. Maar natuurlijk niet dat het graf leeg was, dat zijn lichaam verdwenen was, nee, dat was verhaal en verdichting.

Paulus, die we vanavond hoorden in de brief aan de Romeinen is daarin een mooi voorbeeld. Hij gelooft niet dat Jezus is verrezen. Hij vindt het zelfs een schande dat zo’n leugen ongestraft kan worden doorverteld. Paulus vervolgt Christenen en zet ze gevangen, juist vanwege dat geloof in de verrijzenis. Totdat hij in de buurt van Damascus een licht zag en een stem hoorde en op de grond viel en daarna niets meer zag. Zo ontdekte hij hoe blind hij was geweest, hoe doof en vol onbegrip voor het mysterie van Jezus’ verrijzenis. Als hem de handen worden opgelegd en hij weer kan zien. Als hij weer wat eet en op krachten komt, begint hij Jezus meteen te verkondigen als de Verrezene. Zijn blindheid is genezen, hij staat in het licht, zijn doofheid is doorbroken, hij verstaat Gods Woord dat in Christus Vlees is geworden. Paulus zal duizenden kilometers lopen om Gods Woord te verkondigen, hij zal zieken genezen uit kracht van de Heilige Geest. Hij zal de marteldood sterven in navolging van Jezus. Hij zal met de Verrezene delen in de heerlijkheid van het eeuwig leven.

Verijzenis is geen fabel, het is geen rouwverwerking die uitmondt in een mooi verhaal, het is geen bedacht idee. Het is de leerlingen overkomen. Het gebeurde. Ze hebben het meegemaakt. Uit zichzelf waren ze bang, ze waren gevlucht, van hun mooie plannen en dappere woorden was niets, maar dan ook helemaal niets terecht gekomen. De oude macht had weer gewonnen, de zittende macht had weer aan het langste eind getrokken. Alles zou hetzelfde blijven. Tijdens zijn leven hadden ze de hoop, dat Hij degene zou zijn die Israël ging verlossen! Maar op de derde dag begon de groep al uiteen te vallen.

Als Hij niet was verrezen, was er geen Pinksterfeest geweest, waren de leerlingen er niet op uit getrokken om zijn verrijzenis te verkondigen. Als Hij niet was verrezen, had het Christendom zich niet over de wereld kunnen verbreiden, want het was de kracht van de verrezen Heer die hen in staat stelde alle ontberingen te verduren en de dood te trotseren. Als Hij niet was verrezen, hadden de heidenen zich niet bekeerd, geloofden we hier nog in Wodan of Donar, was er geen Christendom en geen geen Islam geweest. Dan was het Jodendom gewoon een van de vele levensvisies geweest naast Boeddhisme, Confucianisme, Hindoeïsme en andere. Het Westen had zich niet ontwikkeld zoals het zich nu heeft ontwikkeld. Als Hij niet was verrezen.

Maar Hij is verrezen. Ze hebben Hem ontmoet, gezien, gehoord, gevoeld, aangeraakt, met Hem gesproken, met Hem gegeten, zijn vergeving en vredewens ontvangen, Hem leren zien in allerlei omstandigheden, aan de kust en als een vreemdeling onderweg, toen Hij het Brood met hen brak. Nu begrepen ze wat Hij bedoelde toen Hij zei: Blijft dit doen tot mijn gedachtenis. Zijn verrijzenis heeft alles veranderd, ook heden en toekomst van deze wereld.

Wij zijn hier samen in dat geloof. Zijn verrijzenis verandert ook ons. We staan in het licht. Geen angst voor lijden, geen angst voor de dood, geen angst voor afwijzing vanwege ons geloof, geen angst om anders te zijn dan de wereld, helemaal geen angst meer. Zijn verrijzenis wekt ons tot leven; we gaan delen in zijn verrijzeniskracht. De Heer is verrezen. Alleluia. Amen. Zalig Pasen.

Voorbede

De Heer is verrezen, Hij is onze voorspreker bij de Vader, bidden wij daarom vol vertrouwen.

Wij bidden voor alle gedoopten, dat deze paasnacht/dit Paasfeest ons geloof mag versterken, dat de kracht van de Verrezene ons doet opstaan uit angst en moedeloosheid, dat ons geloof vurig en krachtig wordt om te getuigen van de levende Heer. (Laat ons [zingend] bidden):

Wij bidden voor onze wereld, om een nieuw begrip voor wat Christus betekend heeft voor onze geschiedenis, dat de wereld mag inzien wat Hij ook hier en nu betekent voor onze toekomst, we bidden om wijsheid en Gods Voorzienigheid in de vorming van een nieuwe regering. (Laat ons [zingend] bidden):

Wij bidden voor onze parochiegemeenschap, dat wij vol vreugde Eucharistie vieren; Jezus’ levensoffer als grootste daad van Liefde; zijn verrijzenis als de overwinning op de dood; zijn Leven dat ons eeuwig leven schenkt. (Laat ons [zingend] bidden):

Wij bidden voor gezinnen in dit jaar van het gezin op voorspraak van Sint Jozef, dat we Christus leren kennen in het diepst van ons hart en zijn verrijzeniskracht ervaren, dat Hij ons samenbrengt en één maakt in geloof, dat Hij de hoop en de liefde in ons versterkt. (Laat ons [zingend] bidden):

Intenties

Back To Top