skip to Main Content

“Spant u tot het uiterste in.” Het kan een soort gewetensonderzoek zijn om je af te vragen hoeveel inspanning het leven met God je waard is.

Eucharistieviering in de parochie van de H. Augustinus, in de kerken van de H. Joannes de Doper (Katwijk) en de H. Laurentius (Voorschoten), weekeinde van 24 en 25 augustus 2013, om 19.00, 09.30 en 11.00 uur, door pastoor Michel Hagen. A.M.D.G. – I.H.S.

Preek: C2013DHJ21C

Lezingen

E.L.: Jesaja 66,18-21
Ps.: 117 (116)
T.L.: Hebreeën 12,5-7. 11-13
All.: Johannes 14,6
Ev.: Lucas 13,22-30

Homilie

“Spant u tot het uiterste in om door de nauwe deur binnen te komen, want, Ik zeg u, velen zullen proberen binnen te komen, maar zij zullen daar niet in slagen.

De afgelopen weken konden we de wereldkampioenschappen atletiek in Moskou volgen. Ook onze Nederlandse sporters werkten hard om een medaille te veroveren. Daar moest ik aan denken met deze regel uit het Evangelie: “Spant u tot het uiterste in”.

Dat is nogal wat. Dat is niet hetzelfde als: Doe je best. Dat kennen we wel, als kinderen ergens mee bezig zijn wat lastig is: Doe je best. Soms zeggen we er nog bij: Als je het maar geprobeerd hebt. Jezus zegt om het Rijk Gods binnen te komen: “Spant u tot het uiterste in”. Dat is wat we zagen bij sommige sporters die net over de finish languit op de baan neervielen. Uitgeput, ze hadden meer gegeven dan wat ze konden, maar ze hadden wel een medaille. Of bij de marathon, de spieren verzuren, alles gaat pijn doen. Daar hebben ze zo hard voor getraind, zoveel voor opzij gezet, ze willen op zijn minst hun persoonlijk record verbeteren, maar het liefst bij de eersten eindigen.

Een maand geleden hoorden we hier in de kerk in het Evangelie over de wetgeleerde die vroeg:“Meester, wat moet ik doen om het eeuwig leven te verwerven?” In het antwoord gaf Jezus de parabel van de barmhartige Samaritaan. Ook vandaag gaat zijn antwoord in die richting als hij verwijst naar dit woord van de Vader: “Gaat weg van Mij, gij allen, die ongerechtigheid bedrijft.” Het gaat God dus blijkbaar om gerechtigheid doen.

Toch is het nog iets ingewikkelder. Dit jaar lezen we uit het Evangelie volgens Lucas. In het Evangelie volgens Johannes vragen de mensen op een keer: ‘Wat moeten we doen als we de werken willen verrichten die God van ons vraagt?’ Dan geeft Jezus hen ten antwoord: ‘Dit werk vraagt God van u: dat u gelooft in Hem die Hij gezonden heeft. (Joh. 6,28-29)’ Dus geloof en gerechtigheid doen.

Een tijd geleden sprak de toenmalige premier Balkenende over de zesjes-cultuur; jongeren die proberen met minimale inspanning het maximale resultaat te halen. Maar dat resultaat is dan niet kennis en ervaring, maar alleen het diploma. Van tijd tot tijd zien we die neiging om tevreden te zijn met middelmatigheid. Zo’n cultuur is meestal de weerspiegeling van een gemakkelijke welvaart. Dat dit tijdens een recessie op de arbeidsmarkt wordt afgestraft en dat je het in de sport ook niet alleen met talent haalt, dat weten inmiddels iedereen, maar dat dit ook geldt voor het geestelijk leven, dat is misschien toch wat uit de aandacht weggezakt.

“Spant u tot het uiterste in.” Het kan een soort gewetensonderzoek zijn om je af te vragen hoeveel inspanning het leven met God je waard is.

Onlangs sprak ik wat jonge mensen. Zij gaven te kennen katholiek te zijn, maar maakten meteen de opmerking: Ik noem me liever algemeen Christelijk. Ik kan me niet meer zo vinden in een hoop dingen van de Katholieke Kerk. Tegelijk waren ze wel te spreken over onze nieuwe paus Franciscus.

Ik moest toen denken aan de Christenvervolgingen in de eerste vier eeuwen. In de eerste tijd van de Kerk was het helemaal niet handig om Christen te zijn. Christenen werden uit het Joodse land verdreven en in Rome waren er regelmatig razzia’s, die eindigden in de doodstraf. We hebben getuigenissen van martelaren uit die eerste eeuwen die bereid waren zijn te sterven omwille van Christus, omwille van hun geloof in Hem. Hij was hun alles waard.

Als in onze tijd de algemene mening zich tegen de Katholieke Kerk richt, hebben veel katholieken de neiging zich toch wat van de Kerk af te wenden, omdat de druk die zij dan van hun omgeving voelen teveel van hen vraagt.

“Heer, zijn het er weinig die gered worden?” “Spant u tot het uiterste in.” “Heer, wat moeten we doen om het Eeuwig leven te erven?” Doe net als de barmhartige Samaritaan. “Heer, wat moeten we doen als we de werken willen verrichten die God van ons vraagt?” “Geloof in de Mensenzoon”.

Bij Jezus past geen middelmatigheid. Dat heeft hij laten zien door zijn lijden en kruisdood. Hij vraagt onze volledige inzet. Niet alleen in de kerk of alleen in de praktijk, maar in allebei; in geloof en werk; In hoofd en hart; in woord en daad; voor God en de naaste; in contemplatie en actie; in liturgie en diaconie; in leer en leven; met verstand en liefde.

Bij dat alles zegt Hij dat we ons tot het uiterste toe moeten inspannen. Niet om uit eigen kracht de hemel te bereiken of Gods Koninkrijk op aarde te vestigen; dat lukt niet uit onszelf. Onze inspanning moet hierin zitten, dat we alles doen in verbondenheid met God. Dat we ons tot het uiterste inspannen om Gods wil te kennen en te doen. Dat niets ons méér waard is dan Gods Koninkrijk. Het Rijk van waarheid en gerechtigheid, waar vrede heerst, omdat we leven met God in ons midden. Dat mag je alles waard zijn. Veel meer nog dan een gouden plak op de WK. Amen.

Voorbede

Wij bidden in geloof en vertrouwen.

Wij bidden voor Gods Kerk op aarde. Wij vragen om de kracht en het vuur van de Heilige Geest. Dat we opstaan uit middelmatigheid en lauwheid, om ons volledig te geven aan Gods koninkrijk van liefde voor God en de naaste, van vrede en gerechtigheid. (Laat ons bidden.)

Wij bidden voor de wereld. We bidden om vrede in zoveel oorlogsgebieden. We vragen om hulp voor al de vervolgde Christenen; dat politici de ogen openen voor het leed en het onrecht en dat zij wegen vinden om deze ontwikkelingen ten goede te keren. (Laat ons bidden.)

Wij bidden voor onze parochie van de H. Augustinus. Voor alle vakantiegangers, dat zij uitgerust terugkeren en met nieuw enthousiasme hun werk voor God en de naaste, voor kerk en maatschappij oppakken. (Laat ons bidden.)

Wij bidden voor gezinnen en alleenstaanden, voor ouders, kinderen en kleinkinderen. Wij vragen om moed om in deze tijden weerstand te bieden aan de druk van de wereld, dat alle gelovigen zich met hoofd en hart geven aan Christus en zijn Kerk. (Laat ons bidden.)

Back To Top