In stilte bij hem zijn, gedenken hoe Hij zijn lijden ingaat.
Eucharistieviering 9 april 2009, om 19.00 uur, in de parochie van de H. Willibrordus te Wassenaar, door pastoor Michel Hagen. A.M.D.G. – I.H.S.
Preek: B2009QDRWDB
Lezingen
E.L.: Ex. 12, 1-8; 11-14
Ps.: 116 (115), 12-13, 15-16bc, 17-18 / Psalm 23
T.L.: 1 Kor. 11, 23-26
Al.: Joh. 13, 34
Ev.: Joh. 33, 1-15
Homilie
Deze week hadden we hier de brugklassers van het Rijnlands te gast. Het is ook voor mezelf goed om het verhaal rond het altaar weer eens te vertellen aan jonge oren, voor wie veel nieuw is.
Hier in deze ruimte konden ze even stil worden, dat was goed, omdat het leven al zo druk is. We begonnen om even op een knie te knielen. Dat gebaar, met de blik op het tabernakel, dat zovelen nog maken voor ze de bank ingaan is een gebaar van eerbied voor Christus, want in dat kastje daar vooraan, in dat tabernakel, bewaren we zijn Brood, het heilig Brood, het Lichaam van Christus.
En dan komen de vragen, we gaan een stapje verder, we kijken omhoog en zien de vier Evangelisten. Zij hebben ons het Evangelie doorgegeven. Er is eigenlijk maar één Evangelie, het leven, de woorden en daden van Jezus. Maar die vier mannen hebben het opgeschreven, ieder een beetje anders, zodat we verschillende invalshoeken hebben om naar Jezus te kijken.
Dan gaan we weer een stapje hoger, we staan rond het altaar. wat is een altaar. Een altaar is een offerplaats. Op een altaar slachtte Abraham een lam. In de tempel werden op het altaar wierookoffers gebrand, dieren en kruiden en andere vruchten van het land geofferd. Kijk dit altaar is van marmer, steen, dat verwijst nog naar het oude altaar in de tempel.
Maar Jezus heeft iets veranderd. Hij heeft duidelijk gemaakt dat het er bij God op aankomt of je bereid bent iets van jezelf te geven, niet iets uit je bezit. Het gaat om jezelf. En zo heeft Hij ook geleefd. Tot op het laatste moment toe. Om die weg van God te wijzen en ons op die weg mee te nemen heeft Hij alles gegeven, tot en met zijn leven.
Dan staan daar een stuk of twintig jongeren rond het altaar. De een na de ander legt zijn notitieschriftje op het altaar en wil met of zonder elleboog leunend gaan schrijven. Ho, nee, we leggen niets op het altaar, we leunen niet, ook dit altaar is een heilige plek. daar ga je anders mee om. daar leg je niet zomaar iets op neer, geen map of schift. de kunst is daar steeds aan te denken. Dan zien ze brood en wijn, een kelk, een hostieschaal, een missaal, en dan spreken we over het geheim van de Eucharistie. Dit brood verandert als ik de woorden van Jezus erover spreek. Natuurlijk blijft het van buiten gewoon brood, je eet het op en je drinkt de wijn. Maar er verandert iets aan de binnenkant, er komt een nieuwe inhoud. Daarom bewaren we dat wat er over blijft in dit kastje waar we het net over hadden, het tabernakel. Dan vraagt er een: Eet u ook van dat brood. Dan reageert een ander: Natuurlijk, dat is toch de Communie. En inderdaad, dat Brood delen wij. Maar daar mag je alleen van eten als je al in dat Verbond van Jezus mee doet. Dus als je gedoopt bent. En als je Eerste Communie hebt gedaan, vult een ander aan.
En dan nodig ik ze uit om op die treden van het hoogaltaar met bovenop het tabernakel te gaan zitten, en vertel ik ze dat het bijzonder is als je beseft dat we hier iets van Jezus in ons midden hebben, in dit Brood is Jezus zelf heel dichtbij. Daarom vinden we het fijn om hier gewoon ook even te zijn, te knielen, te bidden, in stilte.
En je merkt dat ze iets van die stilte proeven Zomaar, een korte inleiding, een stukje sacramentencatechese in een notedop. En ik zou ze nog willen vertellen dat Mozes ooit in de woestijn ook een tabernakel had, want tabernakel betekent gewoon tent. En in die tent hadden ze een houten kist met daarin de twee stenen platen van het Verbond. Wij hebben nu hier in dit tabernakel het Brood van het Verbond.
En ik zou ze willen vertellen over het voorbeeld van Jezus. Als je zijn Brood eet, als je met hem mee wilt doen, dan moet je zijn voorbeeld volgen. Dienaar zijn, de grootste moet de dienaar van allen zijn. Er zou zoveel te zeggen zijn en voor onszelf is het goed om weer eens na te denken over die enorme schat die Jezus ons heeft gegeven in de Eucharistie.
Straks gedenken we de voetwassing. God wast ons de voeten. Hier in ons midden is het een deel van de liturgie, gestileerd, slechts één voet. maar de symboliek is duidelijk. Twaalf apostelen moeten het toelaten dat degene die voorgaat hun de voeten wast. En als ze dat aanvaarden stemmen is dat een oproep om Hem daarin na te volgen. En op hun beurt andere de voeten te wassen. dat is zijn Verbond. Wie eet van zijn Brood, is bereid zijn voorbeeld te volgen. Wie drinkt uit de beker is bereid zijn bloed te geven, zijn leven zijn inzet.
Zijn het bij de voetwassing 12 apostelen en twaalf mannen, bij de Communie staan mannen en vrouwen naast elkaar, delen in hetzelfde sacrament, krijgen dezelfde oproep, met de eigen talenten en de eigen kracht, Hem navolgen die dienaar van ons allen is geworden.
De jongeren in de kerk werden er stiller van. Ook de druktemakers werden even stil. Vanavond is er die stille tijd achterin de kerk, vanaf het slot van deze viering tot 23.00 uur. In stilte bij hem zijn, gedenken hoe Hij zijn lijden ingaat. Hier is het priesterkoor dan ontruimd, leeg en kaal. Een naakt altaar, in confrontatie met lijden en dood is er niets moois meer over. In de stilte vanavond kunnen we onze naakte ziel bij Hem brengen. In zijn aanwezigheid door dat wondere teken van zijn Lichaam in het Brood, mogen we bij hem en zo tot onszelf komen. Om met meer toewijding zijn Goede Vrijdag en daarna zijn Pasen mee te mogen vieren. Amen.
Voorbede
Richten wij ons gebed tot God.
Bidden wij in deze avond van Witte Donderdag voor de Kerk over heel de aarde en voor allen die willen delen in het Nieuwe Verbond. Vragen wij om liefde en kracht, om op de plaats waar wij leven en werken het voorbeeld van Jezus na te volgen. Laat ons bidden.
Bidden wij voor de maatschappij. Dat ook zij die niet geloven mogen inzien dat het voorbeeld van Jezus de weg is naar de nieuwe schepping. Dat meer en meer mensen de roep en de uitnodiging van Christus verstaan om in zijn Nieuwe Verbond te delen. Laat ons bidden.
Bidden wij voor de kinderen die zich voorbereiden op het Doopsel, de Eerste Communie en het Vormsel, vragen wij dat ze Jezus leren kennen, zijn mateloze liefde, zijn wijsheid en zijn vriendschap. Dat zij groeien in verbondenheid met Hem en met elkaar. Laat ons bidden.
Bidden we voor de gezinnen, dat ouders en kinderen thuis in de eigen kring ook kerk kunnen zijn, dat hun huiskerk een leerschool mag zijn van wederzijdse liefde en dienstbaarheid tot opbouw van elkaar, naar het voorbeeld van Jezus. Laat ons bidden.