De Goede Herder brengt zijn schapen naar grazige weiden. Hij geeft rust aan hun zielen. Daarom komen wij, om zijn Woord te horen en gevoed te worden door de Eucharistie.
Eucharistieviering in de parochiefederatie H. Laurentius (RRM), in de kerk van de H. Lambertus (Kralingen), Liduina (Hillegersberg) en de H. Hildegardis (Rotterdam Noord), weekeinde van 20 en 21 juli 2024, om 19.00, 09.30 en 11.00 uur, door plebaan Michel Hagen. A.M.D.G. – I.H.S.
Preek: B2024DHJ16B
Lezingen
E.L: Jeremia 23, 1-6
Psalm: Ps. 23 (22), 1-3a, 3b-4, 5, 6
T.L: Efeziërs 2, 13-18
All. Vers. Johannes 20, 27
EV: Marcus 6, 30-34
Homilie
Wanneer bent u voor het laatst op retraite geweest? Ik ga zondagmiddag op retraite in Thorn. Dat sluit mooi aan bij het Evangelie van vandaag. Jezus zegt tegen zijn leerlingen: “Komt nu eens zelf mee naar een eenzame plaats om alleen te zijn en rust daar wat uit.” Want wegens de talrijke gaande en komende mensen hadden zij zelfs geen tijd om te eten.
Retraite betekent je terugtrekken, even weg uit de drukte, maar niet alleen om tot rust te komen, bij de retraite gaat het erom dat je in Gods nabijheid komt. Tot rust komen is dan niet alleen letterlijk bedoeld, maar vooral ook geestelijk; dan gaat het erom rust te vinden in hoofd en hart, vrede bij God en in God.
We lezen vandaag uit het zesde hoofdstuk van het Evangelie volgens Marcus. We lezen Marcus dit hele jaar. Verleden jaar lazen we uit Matteüs en volgend jaar uit Lucas. Johannes doet niet mee met die cyclus. Dit jaar dus uit Marcus. Maar er is iets speciaals met Marcus. Dat gaat u volgende week merken.
We lezen nu uit hoofdstuk zes van Marcus. Vandaag hebben we een tamelijk kort Evangelie, want één gebeurtenis is in tweeën geknipt. Als u het naleest in de Bijbel zult u zien dat na dit Evangelie meteen de wonderbare broodvermenigvuldiging volgt. De opbouw is zo: Jezus vaart met zijn leerlingen naar de overkant, maar daar wacht een grote menigte. Hij heeft medelijden en onderricht hen. Dan, voordat de mensen vertrekken wil Jezus dat ze te eten krijgen. Daarop volgt de wonderbare spijziging met vijf broden en twee vissen.
Die tekst over de broodvermenigvuldiging gaat u volgende week zondag wel horen, maar niet uit Marcus horen. U hoort hem dan uit het Evangelie volgens Johannes. Vanaf volgende week wordt er vijf zondagen lang uit het Evangelie volgens Johannes gelezen. We verlaten dus even de reeks uit het Evangelie volgens Marcus om die vanaf de 22e zondag weer op te pakken. Het heeft ermee te maken dat Marcus niet alleen het oudste Evangelie heeft geschreven, maar ook het kortste. Iets te kort eigenlijk voor een heel jaar. Daarom wordt Marcus volgende week aangevuld vanuit het Evangelie volgens Johannes, mede omdat Johannes geen eigen jaar heeft.
Een paar dingen vallen vandaag op. Jezus zegt ga mee naar een eenzame plaats en rust uit. Afgelopen vrijdag maakte ik even met vrienden een tochtje in een rondvaartbootje. Het viel me op hoe rustgevend zo’n boottochtje is. Op het water ziet alles er anders uit, het is een andere wereld. Zo zit Jezus vandaag met zijn leerlingen in het bootje, maar dan, aan de overkant is er geen rust. Hebben zij verwacht daar even in het gras te kunnen liggen, wat te eten, wat uit te rusten en na te praten, dan komen zij bedrogen uit.
We zien hier meteen een karaktertrek van Jezus. Er staat: “Hij voelde medelijden met hen, want zij waren als schapen zonder herder; en Hij begon uitvoerig te onderrichten.”
Hij is de Goede Herder. Wat doet een herder, wat is zijn taak? We hoorden het net in de Psalm: “Hij Iaat mij weiden op groene velden. Hij brengt mij aan water, waar ik kan rusten, Hij geeft mij weer frisse moed”. De herder zorgt dat zijn schapen te eten krijgen, hij brengt ze naar grazige weiden. Hij zorgt dat ze te drinken krijgen. Hij brengt ze naar water. Hij geeft ze op tijd rust. Jezus ziet de menigte en ze zijn als schapen zonder herder. Wie zal die mensen voeden, wie lest hun dorst? Jezus heeft medelijden met hen.
Wij mogen ons afvragen: wat was nu de honger en de dorst van al deze mensen? Er staat: “Hij begon hen uitvoerig te onderrichten.” Dat was niet een preek van 10 minuten. Het gaat meer lijken op een cursusavond van twee uur; uitvoerig onderricht. Met zijn Woord, met zijn onderricht, voedt Hij hen, stilt Hij hun honger en lest Hij hun dorst.
Wij leven in een tijd van overvloed, er is geen tekort, er is teveel. Als kleine kinderen aan tafel gaan en ineens geen trek hebben, dan is dat vaak omdat ze gesnoept hebben, nog wat chipjes, een snoepje, een cracker. Medici wijzen er geregeld op dat we teveel fastfood nemen. Dat is ook zo op geestelijk terrein. Als we vooral kijken naar nieuwsberichten, soaps en series, dan zoeken we ontspanning, entertainment. Maar daardoor verzadigen we onszelf met geestelijk fastfood. Dan heb je op de duur geen trek meer, dan lees je niet meer een goed boek, dan zoek je geen serie meer over het geloof. Je bent al wat moe, je zoekt ontspanning. De geestelijke honger wordt verdreven met voedsel dat niet voedt, dat niet opbouwt en je niet verder helpt.
In de stilte van een retraite, moet je vaak eerst een paar dagen afkicken van computer en telefoongebruik. Het zit in je hoofd, in je systeem, daar moet je weer uit komen. Er moet dan ruimte komen voor de echte honger, zodat Hij je kan voeden. Er moet dan ruimte komen voor de echte dorst, zodat Hij jouw dorst kan lessen.
Volgende week zondag zal het dus gaan over de broodvermenigvuldiging bij Johannes en zondag over twee weken zult U Jezus horen zeggen: “Ik ben het brood des levens: wie tot Mij komt zal geen honger meer hebben, en wie in Mij gelooft zal nooit meer dorst krijgen.”
Dat is waarvoor we hier komen. De kerk mag die plek zijn waarover Jezus zegt: “Komt nu eens zelf mee naar een eenzame plaats om alleen te zijn en rust daar wat uit.” In de kerk ben je samen, zoals Jezus met zijn leerlingen en toch even weg uit de wereld, in een andere wereld; samen en toch ook wat alleen, even op jezelf. Elke zondag nodigt Hij ons daartoe uit. Om bij Hem, bij de Goede Herder tot rust te komen en ons door Hem te laten onderrichten en voeden, hier, aan de Tafel van het Woord en de Tafel van de Eucharistie. Amen.
Voorbede
Christus, de Goede Herder is onze Voorspreker, bidden wij dan vol vertrouwen.
Wij bidden voor alle herders in Gods Kerk. Dat zij hecht verbonden blijven met Christus de Goede Herder, dat zij zich durven geven in diaconie, catechese, liturgie en pastoraat, dat zij ook tijd maken voor stilte, bezinning en gebed. (Laat ons [zingend] bidden):
Wij bidden voor onze wereld, voor nabestaanden van de MH17 ramp, voor Gaza en Oekraïne, we bidden voor alle landen waar oorlog heerst of mensen moeten vluchten voor natuurrampen. Wij bidden dat we ons niet alleen militair bewapenen, maar vooral mensen helpen zoals Jezus dat deed. (Laat ons [zingend] bidden):
Wij bidden voor onze parochie en onze parochiekernen, dat ieder van ons zich van de eigen verantwoordelijkheid bewust is, dat we elkaar ondersteunen met goed voedsel om in het leven van alledag Jezus, de Goede Herder te volgen. (Laat ons [zingend] bidden):
Wij bidden voor gezinnen, voor alleenstaanden en echtparen, ouders en grootouders, kinderen en kleinkinderen; dat we in de vakantietijd die begonnen is ook tijd maken voor Christus, voor stilte, voor gebed en bezinning, om zijn Woord te horen en ons door Hem te laten voeden. (Laat ons [zingend] bidden):
Intenties