Op deze laatste zondag van het kerkelijk jaar vieren we dat Christus Koning is van het heelal. Volgende week begint de Advent. We bidden dat Hij koning is in ons leven, in onze gezinnen, in ons hart.
Eucharistieviering in de federatie RRM – H. Laurentius, in de kerk van de H. Liduina (Hillegersberg) en de HH. Laurentius en Elisabeth (kathedraal), zondag 24 november 2024, om 09.30 en 11.00 uur, door plebaan Michel Hagen. A.M.D.G. – I.H.S.
Preek: B2024DHJ34B
Lezingen
E.L: Daniël 7, 13-14
Psalm: Ps. 93 (92), 1 ab, 1c-2, 5
T.L: Apokalyps 1, 5-8
All. Vers. Marcus 11, 10
EV: Johannes 18, 33b-37
Homilie
Wat verwacht u? Wat hoopt u? Waar ziet u naar uit? Wat verwacht u voor dit leven en voor deze wereld? Bent u een optimist of bent u een pessimist, bent u een cultuuroptimist of bent u een cultuurpessimist, verwacht u dat de mensheid elke generatie stap voor stap vooruit gaat en er gaandeweg beter op wordt, of verwacht u dat de mensheid steeds weer in dezelfde fouten vervalt en uiteindelijk zijn eigen ondergang bewerkt? Wat verwacht u?
Wij hebben een optimistisch geloof, niet zomaar een optimisme van “zal wel goed komen” of “ik zie wel wat er komt’, maar een optimisme dat voortkomt uit de hoop die ons geloof in Gods liefde ons biedt. Die hoop is de basis voor een ander optimisme. God laat zijn schepping niet in de steek. Dat is geen cultuuroptimisme, alsof de mensheid zelf er wel in slaagt een aards paradijs te scheppen, het is het geloof dat God ons niet in de steek laat.
Toch ligt daar een probleem. God laat ons niet in de steek. Jezus is het grootste bewijs. Gods liefde is mateloos. De weg die Jezus voor ons gaat, is het grootste bewijs van zijn liefde. Maar, liefde ontvang je in vrijheid, aanvaardt je in vrijheid, beantwoordt je in vrijheid; God laat de mens vrij om zijn liefde en zijn leiding te aanvaarden of niet.
Hoe komt het dat er zoveel ellende in de wereld is, waarvan de mens zelf de oorzaak is, en dat is een heleboel. Nog los van alle discussies over de huidige klimaatverandering; we hebben de zure regen al gehad met het gat in de ozonlaag, we zien de enorme vervuiling van de zeeën en het uitsterven van diersoorten, we ervaren de smog in de steden, de criminaliteit in het groot en in het klein, misbruik, geweld en oorlogen, er zijn problemen rond Pfas en microplastics en nog veel meer. Het is de mens die problemen wil oplossen en tegelijk nieuwe problemen veroorzaakt. Hoe komt dat? Waarom is iedere mens niet eindeloos goed, liefdevol, wijs, voorzichtig, tactvol, geduldig? De mens is toch naar Gods beeld geschapen!?
Van alle geloofspunten is de zondeval het meest eenvoudige. Je hoeft maar rond te kijken en we zien dat de mens goede dingen doet en slechte dingen, behulpzaam is en ook egoïstisch. De droom van de volmaakte Mens, de hoop op de Verlosser, de Mens die alleen maar goed is, die echt Beeld van God is, die droom bestaat er al sinds de mens zich bewust is van zijn tekorten, van zijn zonde, van zijn zondeval.
Misschien vraagt u zich af wat ik ben, cultuuroptimist of cultuurpessimist, durf ik te hopen dat de mensheid gaandeweg vooruit gaat of denk ik dat de mens dat niet redt uit zichzelf. Als ik naar de geschiedenis kijk, zowel die in de Bijbel als in de geschiedenisboeken, dan zie ik opgang en neergang.
Culturen komen en culturen verdwijnen. Beschavingen komen op en beschavingen verdwijnen. Hoeveel koninkrijken en keizerrijken wereldwijd hebben in de afgelopen duizenden jaren de revue al gepasseerd?
Wij vieren Christus Koning van het Heelal. Wij geloven met de apostelen, met de Eerste Christenen, met de Kerk, dat God in Jezus een nieuw begin heeft gemaakt. Dat Jezus de mensheid een Nieuw Verbond heeft geschonken; een Verbond van vergeving en verzoening, verzoening tussen God en de mens en tussen mensen onder elkaar.
Ik begon met de vraag: Wat verwacht u? Wat hoopt u? Waar ziet u naar uit? Verwacht u dat mensheid in staat zal zijn in vrede te leven? Verwacht u verbetering door de techniek, door de medische wetenschap? Ook al zijn er veel goede en handige dingen en kunnen er nog komen, toch scheppen zij geen aards paradijs. Dat bereiken we slechts door vergeving en verzoening, met God en elkaar, ja ook met onszelf.
Christus is onze koning. Hij heeft zichzelf gegeven, Hij openbaart ons de waarheid over God en over onszelf, over de mens, over u en mij. Met Hem leren we God kennen en onszelf. Met Hem ontstaat er vrede in ons hart die de basis is voor vrede om ons heen. Die vrede kan zich als een oase van vrede steeds verder uitbreiden, want de bron is Christus.
Jezus claimt voor Pilatus geen aards koninkrijk met wapens en wapenindustrie, met machtige legers en slimme strategieën. Jezus staat daar in alle eenvoud, ontwapenend, echt, Hij die liefde is en liefde leert, Hij die waarheid is en waarheid leert, Hij die leven is en leven brengt, ja als Hij wordt gedood, zal Hij verrijzen, want Hij is het leven Zelf.
Vraagt u mij naar mijn hoop, wat de bron is van mijn optimisme, dan vindt u dat bij Hem, bij zijn verrijzenis. Hij kan niet gedood worden zonder te verrijzen. Hij kan niet genegeerd worden zonder dat Hij weer opduikt. Hij kan niet ontkend worden zonder dat hij zich weer openbaart. En wat voor Hem geldt, geldt ook voor zijn Lichaam, de Kerk en voor zijn ledematen, dat zijn wij.
Dood je Christus, dood je de Kerk, dan verrijst Christus, dan verrijst de Kerk. Welke Kerk? Zoals de verrezen Christus eerst niet herkend werd, zo zal het ook met de Kerk zijn, haar gedaante, haar uiterlijke verschijning verandert, maar een ding verandert nooit. De verrezen Christus toont zijn wonden in zijn handen en zijn zijde. Zo zal het ook met de Kerk zijn. De Kerk is de Kerk van Christus als ze zijn lijden meedraagt, als ze verzoening bewerkt, vergeving en vrede brengt. Wij horen bij die Kerk, wij horen bij Christus, we zijn Zijn ledematen, Gods kinderen, als wij durven vergeven, vrede en verzoening bewerken, leven geven, het kwaad de wereld uitdragen met Hem, met Christus, onze Koning. Amen.
Voorbede
Wij bidden tot God die koning is van de waarheid.
Wij bidden voor de Kerk en voor alle gelovigen, dat ons geloof sterker mag worden, het geloof dat Christus ons een toekomst biedt, dat Hij ons zicht geeft op Gods Koninkrijk, zicht op vrede en verzoening. Wij vragen dat de Kerk de vrede van Christus blijft verkondigen. (Laat ons [zingend] bidden):
Wij bidden voor onze samenleving, waar waarheid en onwaarheid, nieuws en nep-nieuws door elkaar lopen. Wij bidden om Gods heilige Geest, dat wij meer en meer de wijsheid mogen verkrijgen om waarheid van leugen te onderscheiden; dat we in alles God zoeken als de Bron van waarheid. (Laat ons [zingend] bidden):
Wij bidden aan het einde van de kerkelijk jaar voor onze parochie en parochiekernen, dat we in de kleine dingen van alledag Jezus voor ogen houden, dat we erin groeien Gods wil te doen, zodat het ons ook lukt Jezus na te volgen in de grote keuzen van het leven. (Laat ons [zingend] bidden):
Wij bidden voor gezinnen, voor alleenstaanden en echtparen, ouders en grootouders, kinderen en kleinkinderen; dat we elkaar helpen om in de vrijheid van Gods kinderen te leven, dat we leren zien wat ons onvrij maakt, dat we staande blijven in de bekoringen. (Laat ons [zingend] bidden):
Intenties