Op deze zesde zondag van Pasen wordt in het Evangelie het gebod van de liefde concreet. Jezus spoort ons aan te doen wat Hij ons heeft geleerd.
Eucharistieviering in de parochies van de federatie H. Laurentius (RRM), in de kerk van de H. Liduina (Hillegersberg) en de HH. Laurentius en Elisabeth (Kathedraal), zondag 26 mei, om 09.30 en 11.00 uur, door plebaan Michel Hagen. A.M.D.G. – I.H.S.
Preek: C2025TMP06C
Lezingen
EL.: Handelingen 15, 1-2. 22-29
Ps.: 67 (66), 2-3, 5, 6 en 8
T.L.: Apokalyps 21,10-14. 22-23
All.: Johannes 14, 23
Ev.: Johannes 14, 23-29
Homilie
Deze zondag is wel een beetje bijzonder. Het is de laatste zondag van de meimaand en vanuit de kathedraal houden we een Mariaprocessie langs de Heemraadssingel en terug naar de kathedraal. Maar het is ook de dag van mijn priesterwijding 34 jaar geleden. Geen bijzonder jaar, geen 25 of veertig, maar de dag en de herinnering blijft bijzonder, want het was in dezelfde kathedraal.
Het is ook de laatste zondag voor Hemelvaartsdag, volgende week zondag is het wezen-zondag, dan gedenken we dat Jezus is teruggekeerd naar de Vader terwijl de Heilige Geest nog moet komen. Jezus zegt: Ik zal u niet verweesd achterlaten, maar in de negen dagen voor Pinksteren kan dat wel een beetje zo voelen. Het mag u stimuleren om tijdens de Pinksternoveen extra te bidden om de komst van de Heilige Geest, zodat Pinksteren een zondag wordt waarin u de bezieling mag ervaren die u gegeven werd bij uw Vormsel.
In het Evangelie belooft Jezus ons iets bijzonders; Hij zegt: “Als iemand Mij liefheeft zal hij mijn woord onderhouden; mijn Vader zal hem liefhebben en Wij zullen tot hem komen en verblijf bij hem nemen”. Jezus is iemand die zijn belofte houdt. Daar kan je op vertrouwen. Hij belooft dat God, dat de Vader, dat Jezus bij u verblijf zal nemen. Dat wat het Joodse Volk vierde in de tempel, de plek waar Gods Naam gevestigd is, het huis van de Vader waar de twaalfjarige Jezus drie dagen bleef terwijl zijn ouders hem zochten. Wat van die tempel werd gezegd, wordt nu van u, van ons gezegd: “Mijn Vader zal hem liefhebben en Wij zullen tot hem komen en verblijf bij hem nemen”.
Maar Hij koppelt er een voorwaarde aan en dat is deze: “Als iemand Mij liefheeft zal hij mijn woord onderhouden”. Jezus liefhebben en zijn Woord onderhouden. Dat is de voorwaarde. Herinnert u de tekst van het Evangelie dat zowel bij de uitvaart van paus Franciscus als ook bij de inauguratie van paus Leo werd gelezen (Johannes 21, 15-19)? Daarin vraagt Jezus aan Petrus: “Simon, zoon van Johannes, hebt ge Mij meer lief dan dezen?” “Simon, zoon van Johannes, hebt ge Mij lief?” En nog een derde maal: “Simon, zoon van Johannes, hebt ge Mij lief?”
Datzelfde Evangelie klonk hier op zondag 4 mei, de zondag voor het conclaaf. Ik herhaal een stukje uit die preek, want het gaat over die liefde: Als Jezus tot driemaal toe die vraag stelt. Gaat het niet zomaar om sympathie, om genegenheid, vriendschap of welke vorm van broederliefde dan ook. Het is een verwijzing naar het Eerste Gebod: “Gij zult de Heer uw God beminnen met geheel uw hart en geheel uw ziel, met al uw krachten en geheel uw verstand; en uw naaste gelijk uzelf”. Dat gebod gaat nu via Jezus. Jezus liefhebben betekent Hem helemaal liefhebben, zijn nederigheid liefhebben, zijn dienst aan de kleinen en armen en zijn totale gehoorzaamheid aan de hemelse Vader liefhebben. Jezus liefhebben is niet zomaar een gevoel; het is toewijding aan de idealen waar Jezus voor staat, bereid zijn om lijden en kruis te aanvaarden als de Heer dat van je vraagt, wanneer dat nodig is voor het Evangelie en de Kerk. Jezus liefhebben betekent je taak aanvaarden met alles wat daarbij hoort.
Dit moeten we meedenken als Jezus zegt: “Als iemand Mij liefheeft zal hij mijn woord onderhouden”. Zijn Woord onderhouden betekent nadenken over zijn woorden en onderhouden betekent ook zelf doen; dus ook nadenken over wat Hij deed, over hoe Hij leefde, waar Hij voor stond, over zijn voorbeeld, over zijn grenzeloze liefde, zijn geweldloosheid, aandacht voor de zondaars en geduld met allerlei mensen.
Verleden week zei ik dat de liefde van Jezus het belangrijkste is in ons bestaan en het enige dat onze wereld kan redden. Dat is dan niet de flower power, al was die soms goed bedoeld. De liefde van Christus is anders, die vind je bij de martelaren, bij hen die volhouden ondanks teleurstelling of tegenwerking.
Wie die liefde in de praktijk brengt, tot hen zegt Jezus: “Mijn Vader zal hem liefhebben en Wij zullen tot hem komen en verblijf bij hem nemen”. Bij één mens op aarde is dit letterlijk in vervulling gegaan. Dat was niet bij een man, maar bij een vrouw, bij Maria. Haar schoot werd werkelijk Gods woning onder de mensen. Toen zij de ongeboren Jezus droeg in haar schoot, was zij de Ark van Het Verbond, het Gouden Huis, daar was zij een Geestelijk Vat, een Eerwaardig Vat en een Heerlijk Vat van godsvrucht. Zij is de vrouw vol van genade.
Na de Mis in de kathedraal zullen we haar beeltenis dragen door een stukje van onze stad. We eren haar zoals ze zelf in de lofzang zegt omdat God grote dingen aan haar deed. We eren haar dus omdat God haar eert. We eren haar omdat in haar zichtbaar is geworden wat Jezus heeft beloofd: “Als iemand Mij liefheeft zal hij mijn woord onderhouden; mijn Vader zal hem liefhebben en Wij zullen tot hem komen en verblijf bij hem nemen”
We willen Maria ook vragen om haar moederlijke zegen over onze stad. Er is veel moois in onze stad, maar er is ook onlust en geweld, er is armoede en onverdraagzaamheid. We willen Maria vragen ons te helpen Jezus Woord, zijn opdracht van liefde te volbrengen, zodat ook wij mogen ervaren dat God zijn verblijf in ons hart neemt, dat we met Pinksteren ervaren dat de Heilige Geest ons vervult en inspireert, dat we de Pinksternoveen benutten, vol vertrouwen dat Jezus zijn belofte houdt. Petrus, heb jij mij lief? Vul daar uw eigen naam in en zeg: Ja, Heer, Gij weet dat ik U bemin. Dan zal Hij zijn belofte houden en verblijf bij u nemen. Amen. Alleluia.
Voorbede
Leggen wij al onze noden in Gods hand.
Wij bidden wij voor de Kerk, dat alle gelovigen als pelgrims van hoop, groeien in geloof en liefde. Wij bidden om de Heilige Geest, dat de Kerk haar missionaire taak mag vervullen om het Evangelie te zaaien in de harten van alle mensen van goede wil. (Laat ons [zingend] bidden):
Wij bidden voor onze wereld die op veel terreinen in crisis is, wij vragen om Gods steun dat angst voor tegenslag mensen niet van elkaar afsluit. Wij vragen om inzicht en wijsheid, dat wereldproblemen niet afgewenteld worden op de zwaksten, dat egoïsme wordt overwonnen door solidariteit. (Laat ons [zingend] bidden):
Wij bidden samen met paus Leo om vrede in de wereld, wij vragen om Gods bijzonder genade; dat valse ideologieën, machtswellust, winstbejag, kortzichtigheid, eigenbelang en de cultuur van haat worden doorbroken door naastenliefde en respect voor elkaar. (Laat ons [zingend] bidden):
Wij bidden voor gezinnen, dat onze huizen plaatsen mogen zijn waar God thuis is, dat God onze harten vervult met zijn wijsheid en zijn liefde, dat de gezinnen plaatsen mogen zijn waar kinderen leren geloven, leren bidden en leren om God en elkaar lief te hebben en te dienen. (Laat ons [zingend] bidden):
Intenties