Met Aswoensdag begint onze veertigdagen-tocht op weg naar Pasen. Die weg mogen we samen afleggen, God zelf wil ons nabij zijn op onze tocht. Deze viering met het askruisje is daarvan het teken.
Preek op Aswoensdag in de kerk van De HH. Laurentius en Elisabeth (Kathedraal), woensdag 18 februari 2026, om 09.30 uur, door plebaan Michel Hagen. A.M.D.G. – I.H.S.
Preek: A2026QDR00A-ASWOEN1 (zie 2012)
Lezingen
E.L.: Joël 2,12-18
Ps.: 51 (50), 3-4, 5-6a, 12-13, 14, 17
T.L.: 2 Korintiërs 5,20-6,2
V.E.: Ps. 51 (50), 12a. 14a
Ev.: Matteüs 6,1-6.16-18
Homilie
“Keer tot Mij terug.” We zouden het stil kunnen maken en toto ons door laten dringen. God zelf spreekt ons mensen aan: “Keer tot Mij terug.” Terug naar de Bron, terug naar de bedoeling van ons leven, terug naar onze diepste overtuiging en keuze, terug naar de kern, naar dat waar het allemaal om gaat. Dat betekent: loskomen van alles wat bijkomstig is, alles wat zo tijdelijk en zo vluchtig is, terug naar het Leven met een hoofdletter. Aswoensdag is een oproep, een aansporing en aanmoediging van God zelf.
Aswoensdag lijkt soms een beetje op Oudjaar en Nieuwjaar. Dan maken we goede voornemens. Maar hebt u wel eens meegemaakt dat u aan het einde van de eerste week van het nieuwe jaar al wat teleurgesteld bent omdat er die week nog maar zo weinig van is terechtgekomen.
Voornemens van Oud en Nieuw hebben vaak te maken met minder snoepen, stoppen met roken, minder alcohol, om over andere drugs maar te zwijgen, meer sporten, regelmatiger en gezonder leven. Ik noem er maar een paar.
Zoiets zie we ook met de veertigdagentijd. Allerlei goede voornemens die zeer zeker de moeite waard zijn.
Toch wijst de Kerk ons vandaag in een andere richting. Het is heel goed om je iets te ontzeggen. We mogen ook best wat wilskrachtiger worden, zeker tegenover onszelf. Maar in de gebeden en in de prefatie horen we waar de aandacht van de Kerk vooral naar uitgaat.
De Kerk bidt in het openingsgebed: Heer, help ons deze tijd van christelijke dienst te beginnen met een heilig vasten, om in de strijd tegen de machten van het kwaad sterk te staan door de beoefening van matigheid. En in de prefatie bidt de Kerk: Dit is een tijd van meer toeleg op het bidden, van grotere aandacht voor de liefde tot de naaste, een tijd van grotere trouw aan de sacramenten waarin we zijn herboren.
Voornemens als minder snoepen, roken, drinken, TV, internet, social media et cetera zijn prima, maar als het daarbij blijft is het toch niet genoeg voor de veertigdagentijd. Het gaat er in deze dagen om dat we ons opnieuw en met meer inzet oefenen in ons Christen zijn, Kind van God zijn, Katholiek zijn, en daarvoor zijn de gewone dingen slechts een aanzet om te komen tot dat waar het echt om gaat, de relatie met God en de naaste. Daar gaat het om: Meer aandacht voor het bidden en meer aandacht voor de liefde tot de naaste.
Dit is de oproep die de profeet Joël namens God uitspreekt: Keer tot mij terug. Aswoensdag is een mooie dag om daar weer een nieuw begin mee te maken. We hoeven geen grote plannen te maken, dat wordt zelden iets. Grote liefde toon je in kleine daden. Wat klein en goed is wordt gaandeweg groot en goed.
In de prefatie die we vandaag bidden, staat ook dit: “Want als wij vasten weerhoudt Gij ons van het kwaad en richt Gij onze geest op U, maakt Gij ons tot deugdzame mensen en schenkt Gij ons de overwinning door Christus onze Heer”. In een andere prefatie voor de veertigdagentijd staat: “Dit is een tijd van meer toeleg op de sacramenten waarin we zijn herboren.”
De Kerk roept ons ook op in deze periode meer dan anders de sacramenten te beleven, met name de Eucharistieviering. Natuurlijk in het weekend, maar vooral ook door de week. Wie overdag werkt, heeft die luxe meestal niet. Maar er zijn er meer en meer die wel die tijd hebben. De veertigdagentijd helpt ons om andere prioriteiten te stellen. De Veertigdagentijd nodigt ons ook nadrukkelijk uit voor de biecht. Het sacrament van Gods verzoenende liefde.
Het is vandaag Aswoensdag. Zoals het Joodse Volk weg moest uit Egypte voor een tocht van veertig jaar, om op weg te gaan naar het Beloofde Land, zo gaan wij op weg naar Pasen in een tocht van veertig dagen. En zoals zij, na hun vertrek merkten hoe ze nog met alle vezels van hun bestaan vast zaten aan Egypte, het land van verslavingen, zo zullen ook wij in de Veertigdagentijd merken dat het je echt iets kost om los te komen van allerlei verkeerde gewoontes.
God geeft ons door zijn Kerk deze Veertigdagentijd om ons te sterken, te bemoedigen en ons een zetje geven. Het askruisje is een teken. Dat wij gekomen zijn om het te ontvangen, betekent dat we deze veertigdagentijd serieus nemen en dat we Hem vragen ons daarbij te helpen.
Het is een veertigdagentocht; we gaan op weg, we doen dat als Kerk, samen en we doen dat persoonlijk ieder op zich. Met meer aandacht voor gebed en voor de sacramenten, waardoor we terugkeren naar Christus, naar de Vader en groeien in liefde voor de naaste. Zo helpt de Veertigdagentijd ons meer Kind van God te worden. Amen.
Voorbede
God geeft ons een gunstige tijd, daarom bidden wij vol vertrouwen.
Wij bidden voor alle gelovigen, voor de Kerk wereldwijd. Wij vragen om Gods hulp, dat wij deze veertigdagentijd goed benutten en groeien in geloof, hoop en liefde. Laat ons (zingend) bidden.
Wij bidden voor onze wereld. Dat er wereldwijd een bezinning mag komen over onze stijl van leven. Wij vragen om een maatschappij-brede verdieping en terugkeer naar wat eenvoudig is en goed. Laat ons (zingend) bidden.
Wij bidden voor alle mensen die in overdaad leven, dat zij vrij worden om met weinig tevreden te zijn. Wij bidden voor alle mensen die in armoede leven, dat zij hulp krijgen vanuit de overvloed van anderen. Laat ons (zingend) bidden.
Wij bidden voor onze parochies en onze parochiekernen Wij vragen dat we mogen groeien in saamhorigheid, met meer bezinning en verdieping; dat wij allen in deze veertigdagentijd toenemen in liefde voor God en de naaste. Laat ons (zingend) bidden.
Intenties