De Zondag van het Woord van God, dat is deze zondag, de derde zondag door het jaar. God spreekt tot ons op veel manieren. Dat doet Hij met name in de viering van de Eucharistie.
Eucharistieviering in de federatie H. Laurentius (RRM), in de kerken van De H. Liduina (Hillegersberg) en de HH. Laurentius en Elisabeth (Kathedraal), zondag 25 januari 2026, om 09.30 en 11.00 uur, door plebaan Michel Hagen. A.M.D.G. – I.H.S.
Preek: A2026DHJ03A
Lezingen
E.L: Jesaja 8, 23b – 9, 3
Psalm: Ps. 27 (26), 1, 4, 13-14
T.L: 1 Korinte 1, 10-13. 17
All: Matteüs 4, 23
EV: Matteüs 4, 12-23 of 12-17
Homilie
Het was januari 2020, er kwamen berichten over een uitbraak van een nieuw coronavirus in de Chinese stad Wuhan. De eerste besmettingen in Europa werden gemeld. We stonden aan de vooravond van een ongekende pandemie, maar we beseften het nog niet. In diezelfde januarimaand vierden we voor de eerste keer de Zondag van het Woord van God. Het was een persoonlijke wens van Paus Franciscus om deze zondag in te stellen. Hij schreef in het jaar ervoor, 2019, een tekst waarin hij deze zondag aankondigde. Ik citeer daaruit: “De derde zondag door het jaar wordt gewijd aan viering, studie en verkondiging van het Woord van God. Deze “Zondag van het Woord van God” past goed in die tijd van het jaar, waarin we aangemoedigd worden om onze banden met de Joodse gemeenschap te versterken en voor de eenheid van de christenen te bidden. … Het vieren van de Zondag van het Woord van God heeft een oecumenische waarde, want de Heilige Schrift toont voor wie zich ervoor openstelt de weg naar een authentieke en hechte eenheid”.
In dat jaar 2020 haalde ik deze tekst al aan, maar twee maanden later begon de corona-pandemie hier in ons land door te zetten. Daardoor is de aandacht voor deze zondag van het Woord van God in die jaren toch wat verslapt. Drie jaar geleden heb ik er nog eens bij stil gestaan, maar dat was niet hier in de kathedraal. In dit citaat van paus Franciscus staan meerdere suggesties. De paus noemt: viering, studie en verkondiging, de banden verstevigen met het Joodse Volk en de oecumene, want, zegt hij: “De Heilige Schrift toont voor wie zich ervoor openstelt de weg naar een authentieke en hechte eenheid”.
Dus komt de vraag op hoe je de zondag van het Woord van God vorm zou kunnen geven? Je zou bijvoorbeeld deze hele zondag kunnen inrichten rond het Woord van God, met lezing, viering, studie, verdieping, zang, muziek, een maaltijd met Bijbelse ingrediënten, een vesper waarin het Woord van God centraal staat. Het zou mooi zijn om dat te doen in verbondenheid met andere gelovigen. Maar ook als zoiets niet meteen lukt, kunnen we er toch zelf mee beginnen, en dat hoeft niet met honderden, het kan heel goed met een kleinere groep. Het zijn gedachten, de moeite waard om mee te nemen naar volgend jaar.
Paus Franciscus schreef: “De Heilige Schrift toont voor wie zich ervoor openstelt de weg naar een authentieke en hechte eenheid”. Dat zijn natuurlijk bemoedigende en inspirerende woorden. Maar het roept ook een vraag op; want is de Bijbel ook niet vaak een bron van verdeeldheid geworden? Ook in onze dagen zijn er nog heel veel interpretaties. En wanneer je alleen de Bijbel als basis hebt, dan ontdek je dat dit niet zomaar de eenheid bevordert. Wij mensen gebruiken de woorden graag naar ons eigen inzicht en voor onze eigen doelen.
Woorden doen ertoe. In deze dagen is er aandacht voor de toespraak van Mark Carney, de premier van Canada. Zijn woorden hebben effect. Door de werkelijkheid te benoemen zoals ze is, worden dingen duidelijk. Door een toespraak als deze krijgt hij vrienden, maar mogelijk ook vijanden. Er zijn meer beroemde toespraken in de geschiedenis. Woorden werken iets uit, woorden hebben invloed, ze hebben macht, kracht.
Dat is niet alleen zo met het gesproken woord, maar ook met het geschreven woord. Er zijn boeken die de geschiedenis van richting hebben veranderd. Boeken die van invloed zijn geweest op de cultuur. Boeken die verfilmd zijn, nagespeeld of herontdekt. Boeken die voor mensen persoonlijk veel hebben betekend.
Maar de evangelist Johannes schrijft: Het Woord is vlees geworden. Er is een verschil tussen het gesproken woord, het geschreven woord en het Woord dat vlees is geworden. U kent het gezegde: “Woorden wekken, voorbeelden trekken”. Als het woord niet overgaat in de daad, verliest het woord zijn kracht. Als ouders mooie woorden zeggen, maar het zelf niet doen, leren zij hun kinderen te leven met een leugen. Als priesters niet doen wat ze zelf preken, verdampt het geloof. Woorden zijn daarom kwetsbaar, ze zijn afhankelijk van de praktijk. Gods antwoord op die kwetsbaarheid van het gesproken en geschreven woord is zijn Zoon Jezus Christus, Gods Woord is vlees geworden. Wij luisteren naar wat Jezus zegt en kijken wat Jezus doet, zo weten wij wat waarheid is. Zo gaan we God aan het werk zien en leren we God kennen op een manier die met alleen het gesproken en geschreven woord niet mogelijk is.
Jezus heeft zijn Kerk gesticht opdat zijn vlees geworden Woord doorgaat in de tijd. Dat is meer dan alleen het gesproken of geschreven woord. Het is het Woord dat in der sacramenten zichtbaar en tastbaar wordt. Het is het Woord dat in de kinderen van de Kerk vlees wordt in het leven van alledag.
In het Evangelie van vandaag op de Zondag van het Woord van God, roept Jezus zijn leerlingen en zendt hen uit. Maar alleen naar zijn voorbeeld en in blijvende verbondenheid met Hem, de Levende, zullen hun woorden uitwerken wat ze betekenen. Wij hier nu samen, wij worden ook geroepen, ieder van ons, in de eerste plaats om Jezus na te volgen, om goede woorden te spreken en zelf te doen wat we anderen voorhouden. Dat lukt niet altijd, klopt, dus moeten we sorry zeggen. Maar door sorry te zeggen maken we iets diepers waar, dat we serieus nemen wat Jezus ons geleerd heeft. Hier in de Eucharistie vieren we dat Gods Woord Vlees geworden is. Met Hem verbonden zullen onze woorden de waarheid dienen. Amen.
Voorbede
God spreekt tot ons en hoort ons wanneer wij tot Hem bidden:
Wij bidden voor de Kerk en alle gelovigen, dat Gods Woord, dat in Christus Mens geworden is, ons denken en doen, ons bidden en werken, heel ons leven mag inspireren en richting geven, opdat Gods Woord vruchten draag van goedheid en liefde, van wijsheid en trouw. (Laat ons [zingend] bidden):
Wij bidden voor de wereld, om verstandigheid, voorzichtigheid en zorgvuldigheid in het gebruik van woorden, dat woorden niet afbreken maar opbouwen, niet kwetsen maar helen, niet verdelen maar verbinden. Wij bidden bij de afsluiting van de bidweek voor de eenheid onder alle christenen, dat Gods Woord ons tot eenheid mag brengen. Laat ons [zingend] bidden):
Wij bidden voor onze parochie en onze parochiekernen, dat we ons losmaken van de overvloed van woorden die in de media over ons worden uitgestort, dat we tijd maken voor gebed en bezinning op Gods Woord. (Laat ons [zingend] bidden):
Wij bidden voor gezinnen; dat in de gezinnen tijd wordt gevonden voor de waarde van het gesproken en geschreven woord, voor Gods Woord, voor Bijbelse bezinning, voor lezing en verdieping op alle niveaus, met ouders en kinderen, met grootouders en kleinkinderen. (Laat ons [zingend] bidden):
Intenties