Vandaag horen we Paulus zeggen: Leeft als kinderen van het licht. We verlangen dat het Licht van Christus in ons leven straalt, dat Jezus ook ons de ogen opent en wij gaan zien met nieuwe ogen, met zijn ogen, dat we kijken met de blik van Jezus.
Eucharistieviering in de parochiefederatie H. Laurentius (RRM), in de kerken van de Pax Christi (Spangen) en de HH. Laurentius en Elisabeth (Kathedraal), zondag van 15 maart 2026, om 09.30 en 11.00 uur, door plebaan Michel Hagen. A.M.D.G. – I.H.S.
Preek: A2026QDR04A
Lezingen
E.L: 1 Samuël 16, 1b, 6-7.10-13a
Psalm: Ps. 23 (22), 1-3a, 36-4, 5, 6
T.L: Efeziërs 5, 8-14
Vers. Johannes 8, 12b
EV: Johannes 9, 1-41 of 1. 6-9. 13-17. 34- 38
Homilie
Alle zondagen in de Veertigdagentijd hebben zo hun eigen insteek. Twee weken geleden ging het over luisteren, verleden week zondag ging het bij de Samaritaanse vrouw over dorst en bij de leerlingen over honger. Vandaag gaat het met de blindgeborene over kijken, waarnemen en zien. Natuurlijk ging het twee weken geleden over een ander soort luisteren. Versta je nog wat God zegt in jouw hart, hoor je Hem als Hij je roept? Verleden week ging het ook om een andere dorst en om een andere honger. Jezus geeft ons levend water, Hij geeft ons de Heilige Geest. Jezus had geen honger meer, want Hij had een andere spijs te eten, de wil van de Vader volbrengen.
Vandaag, op zondag Laetare, halverwege de Veertigdagentijd, gaat het dus over kijken, waarnemen, zien. Verleden week was er onbegrip, een soort spraakverwarring tussen Jezus en de Samaritaanse vrouw. Om welke bron gaat het en wat is Levend Water? Wat is jouw diepste dorst? Wat is jouw echte honger? Maar vandaag is er een ander soort spraakverwarring. Bij die Samaritaanse kon Jezus verder komen, omdat de vrouw eerlijk was, ze erkende haar situatie. Maar vandaag bij de Farizeeën is dat anders.
Kijken we eerst naar de blindgeborene. Iemand die vanaf zijn geboorte blind is. Als Jezus wat modder op zijn ogen smeert en zegt: “Ga u wassen in de vijver van Siloam”, dan gaat hij. Dat is opmerkelijk. Hij had tegen Jezus kunnen zeggen: Ach, dat heeft geen zin, Jezus, laat maar, ik ben al blind vanaf mijn geboorte. Maar nee, die vreemde opdracht. “Ga u wassen in de vijver van Siloam”. En de man gaat. Had hij hoop gehouden toch eens te kunnen zien? Of heeft hij gehoord over wonderen? Dacht hij misschien aan het verhaal van Naäman die zich zeven keer moest onderdompelen in de Jordaan? We weten het niet, maar op het Woord van Jezus gaat hij zich wassen en hij ziet.
Tegenover deze man staan de Farizeeën. Er lijkt een spraakverwarring tussen de blindgeborene en de Farizeeën, maar dat is schijn. Zij weten heel goed waar deze man het over heeft, bij de Farizeeën is er vooroordeel en onwil, gecombineerd met hoogmoed. Dat is een giftig mengsel en dat zien we. Het Evangelie eindigt vandaag zo: Jezus zei: “Tot een oordeel ben Ik in deze wereld gekomen, opdat de niet-zienden zouden zien en de zienden blind worden.” Enkele Farizeeën die bij Hem waren, hoorden dit en zeiden tot Hem: “Zijn ook wij soms blind?” Jezus zei hun: “Als gij blind waart, zoudt gij geen zonde hebben, maar nu gij zegt: ‘Wij zien’, blijft uw zonde.”
Zijn ook wij soms blind? Vragen de Farizeeën. Het antwoord is Ja en nee. Wie niet wil zien is ook blind, maar die is niet onschuldig blind zoals de blindgeborene. Als je tegen beter weten in vasthoud aan je ongelijk, ben je schuldig.
Het Evangelie wil ons een spiegel voorhouden. In wie herkennen we ons? Het is interessant dat in deze tijd veel mensen die bij hun geboorte niet gedoopt zijn, nu toch tot Jezus komen. Ze hebben het geloof niet vanaf hun geboorte meegekregen. Soms hebben ze ook negatieve geluiden gehoord over geloof en kerk. Maar op allerlei wonderlijke en vaak heel persoonlijke wegen is bij hen toch het verlangen gekomen naar de doop, naar Christus en naar zijn Kerk; alsof Jezus zelf tegen hen zegt: Ga je wassen in de vijver van Siloam. Siloam betekent: De gezondene. En die Gezondene is Christus. Dus ga je wassen in de de bron die Christus is.
Nieuwe gelovigen; catechumenen, die nuchter en realistisch in deze wereld staan, die ook de menselijke tekorten van de christenen van zoveel eeuwen onder ogen zien en erkennen; Christus opende hun de ogen voor het mysterie dat groter is dan deze wereld.
In wie herkent u zich? In de blindgeborene, vraagt u ook om door Christus aangeraakt te worden, opdat u gaat zien met nieuwe ogen?
Maar herkennen we ons ook in de Farizeeën? Misschien zijn we al katholiek vanaf onze geboorte, en zijn we geneigd om met deze Farizeeër te zeggen: “Zijn ook wij soms blind?” We weten toch alles al? We hebben toch al zoveel meegemaakt. We hebben als kind de catechismuslessen gevolgd. Het is goed om ook te zien waar ook wijzelf die houding van de Farizeeën hebben. Hoogmoed maakt blind.
We zijn halverwege de Veertigdagentijd, zondag Laetare. Het wit van Pasen begint al te schijnen door het paars van de veertigdagentijd. Het licht van Christus straalt al in deze wereld en verbreekt de duisternis. Maar het is wel eerst de duisternis. Over twee weken is het Palmzondag en begint de Goede Week. Jezus zal zZelf ook de duisternis van lijden en sterven moeten trotseren. De duisternis van het gevoel dat God je verlaten heeft. De duisternis van leugen en bedrog om je heen, de wil om jou te veroordelen, de valse rechtspraak, het sadistische plezier van de soldaten die Hem geselen en kruisigen. De bekoring met de gedachte dat het misschien zinloos is omdat de wereld zich niet wil bekeren. Jezus gaat door die duisternis heen in het vertrouwen op zijn Vader in de hemel die hem verzekert van de verrijzenis.
Volgende week zondag zullen we horen over de opwekking van Lazarus die door Jezus uit het graf wordt teruggeroepen. Nu gaat het erom dat Jezus ook onze ogen opent, zodat we Gods werken zien, ons niet opsluiten in zelfgenoegzaamheid en betweterigheid. Dan zullen we met ons innerlijk oog het mysterie aanschouwen dat God zijn kinderen toebereidt. Amen.
Voorbede
Celebrant: Wij bidden tot God; dat Hij ons leert zien met nieuwe ogen.
Wij bidden voor de Kerk, dat zij haar profetische taak vervult en het licht van Christus doet stralen dat alle duisternis van deze wereld doorbreekt. Wij vragen om het licht en de kracht van de Heilige Geest, opdat allen Christus navolgen en bereid zijn de naasten te zien en te dienen. (Laat ons [zingend] bidden):
Wij bidden voor de gemeenteraadsverkiezingen; dat onze keuzen ten goede mogen komen aan mens en dier – aan natuur en samenleving – aan asielzoeker en woningzoekenden. We bidden dat eenzijdigheid, kleinzieligheid en partijbelang worden overwonnen. (Laat ons [zingend] bidden):
Wij bidden in deze veertigdagentijd voor onze parochies en onze parochiekernen, dat het licht van Christus, zoals het voor de blindgeborene in alle helderheid begon te stralen, ook ons levenspad mag verlichten, opdat wij met Pasen delen in de vreugde van de verrijzenis. (Laat ons [zingend] bidden):
Wij bidden voor gezinnen; voor echtparen en alleenstaanden, voor ouders en grootouders, kinderen en kleinkinderen, dat we het Licht van Christus in familieverband en vriendenkring laten stralen; dat we Hem volgen die het Licht van de wereld is. (Laat ons [zingend] bidden):
Intenties