Vanaf Aswoensdag hebben we toegeleefd naar dit moment. We hebben de plechtigheden van Witte Donderdag en Goede Vrijdag meegemaakt. Met deze paaswake gedenken we dat Christus de dood heeft overwonnen. We herdenken ons doopsel en vieren de Eucharistie met de levende Heer in ons midden.
Eucharistieviering in de parochiefederatie H. Laurentius (RRM), in de kerk van de H. Liduina (Hillegersberg), zaterdag 4 april 2026, om 20.30 uur, door plebaan Michel Hagen. A.M.D.G. – I.H.S.
Preek: A2026TMPPWA
Lezingen
E.L: Genesis 1,1. 26-31a
T.L: Exodus 14, 15 – 15,1
D.L: Baruch 3, 9-15. 32-4,4
E.L: Romeinen 6, 3-11
EV: Matteüs 28, 1-10
Homilie
Op Goede Vrijdag hebben we iets herdacht dat de mensheid al eeuwen bezig houdt: Het lijden. Waarom is er lijden? En als het teveel wordt, hoor ik mensen zeggen dat ze moeite hebben met God. Soms zoveel dat ze niet meer naar de kerk komen. Dan hoor ik her en der op verwijtende toon: Als God almachtig is, waarom gebeurt dit dan? En vul dan maar in, ziekte, een kind verliezen, jonge mensen die kiezen voor de dood in plaats van het leven, de oorlogen, de wreedheid, maar ook ontslag, scheiding, tegenslag. Vul maar in. Er is iets in ons mensenhart en ons mensenhoofd waardoor wij met de vraag komen: Waarom? Je kunt die vraag met uitspreken als een soort gebed, je kunt het uitschreeuwen, als een aanklacht tegen God. Een wanhoopsroep: Waarom?
Herkent u dit? Maar er is iets vreemds met deze vraag. Als je niet gelovig bent, heeft deze vraag weinig zin. Want dan is of alles toeval, of het is een logisch gevolg van allerlei gebeurtenissen. Dan is het domme pech, omdat het jou nu treft. Voor iemand niet gelooft, heeft deze vraag “waarom?” weinig zin. Toch komt ook bij niet gelovigen die vraag op. Alsof er achter hun ongeloof iets schuilgaat van een verlangen om die vraag aan iemand te kunnen stellen: Waarom? Zij uiten zich soms ook zo tegenover gelovige mensen, en klinkt het als een verwijt: Als God almachtig is, waarom overkomt mij dit dan?
Maar … die vraag waarom, is dat wel een vraag? Willen we wel een antwoord? En als er een antwoord komt, zijn we daar dan tevreden mee? Waarom heeft Rusland Oekraïne aangevallen? Met het antwoord daarop kan je hele boeken volschrijven. En als er dan een bom op huis valt, een vader verliest zijn vrouw en kinderen, een moeder verliest haar man en vader van de kinderen aan het front. Als zij vragen waarom, dan helpt zo’n geschiedenisboek niet.
Als wij vragen waarom de olieprijzen zo omhoog schieten. Dan geven de media antwoord: oorlog in het Midden Oosten, sluiting van de straat van Hormuz. Maar als jouw bedrijf failliet gaat door de hoge energiekosten, dan klinkt die vraag “waarom” anders en dan helpt het antwoord van de media niet meer.
Wanneer we zoeken naar een antwoord op de vraag waarom dat lijden er is, kunnen we meerdere kanten op. De kant van de wetenschap en kant van het geloof. Vanuit de wetenschap krijgen we als antwoord dat wij nu eenmaal product van de evolutie zijn. Dat er in die evolutie soms iets mis gaat. Dat sommige mensen geen inlevingsgevoel hebben, psychopathisch zijn, narcistisch en dat zij wrede trekken kunnen hebben. Dan horen we dat er in de evolutie een grote drang is om te overleven, om onszelf te handhaven. En zo worden conflicten en oorlogen verklaard, het wetenschappelijk antwoord op de vraag “waarom?”. Zo kan ook de socioloog en de psycholoog als wetenschapper een antwoord geven op de vraag waarom dat lijden er is.
Maar voor wie gelooft in God, klinkt die vraag anders. Een gelovig mens zoekt een antwoord in het geloof. Geeft het geloof ons dan ook een antwoord? Jazeker. Maar zijn we met dat antwoord tevreden? Zoals de wetenschap spreekt over de evolutie waarin regelmatig iets verkeerd is gegaan, zo spreekt het geloof over de zondeval, ook toen is er iets verkeerd gegaan. De mens heeft zich afgekeerd van God, deed niet wat God leerde, de mens ging zijn eigen weg en zie: Dit is het gevolg: ziekte, tegenslag, oorlog.
Met je verstand, zou je kunnen zeggen, ja, zo zit dat. Het is duidelijk, wetenschap en geloof wijzen in dezelfde richting. In het verleden is het al fout gegaan en nu zitten wij met de gevolgen. Maar zijn we tevreden met zo’n antwoord? Het is nuchter, realistisch, maar doet het recht aan ons verdriet, aan onze teleurstelling, onze moeheid en wanhoop.
Is die vraag “waarom” eigenlijk wel een vraag waar wij een antwoord op willen hebben? Is het wel een vraag? Is het niet veel meer een kreet om hulp, een gebed om troost? Zouden we dan in plaats van “Waarom Heer”, misschien beter kunnen bidden: “Wat nu Heer”, Hoe nu verder, Heer”.
Met die vraag staat de Bijbel vol: Leer mij uw wegen, Heer, leer mij uw paden kennen. De Heer is mijn Herder. Al moet ik door donkere dalen; Gij zijt bij mij. En zo antwoordt Jezus: Kom tot Mij, allen die onder lasten gebukt gaan. Leer van Mij, ik ben zachtmoedig en nederig van hart. Ik ben de weg. Ik ben de verrijzenis en het leven, Ik ben de waarheid, ik ben de deur van de schaapstal.
Het antwoord op de vraag “waarom” is niet een wetenschappelijk antwoord, het is ook geen antwoord uit Bijbelse geschiedenis. Wijzelf moeten antwoord geven op onze eigen vraag “waarom”, door ons gebed: Heer, mijn “waarom” is een gebed uit machteloosheid. Heer, mijn “waarom” is een bede om troost en hulp. Heer, mijn “waarom” tekent mijn gebrek aan geloof, het is een teken dat ik de hoop heb verloren, mijn “waarom” betekent dat ik te klein ben om u te begrijpen, te klein om deze wereld te begrijpen en met al die ellende om te gaan. Heer leer mij voorbij dit “waarom” een stap te zetten naar u toe, met de vraag: Heer, wat nu? Heer, hoe nu verder? Heer, blijf mij nabij. Heer, doe mij weer opstaan, uit deze ellende.
Wanneer we die stap zetten, dan richt de Vader onze blik op Jezus. Kijk naar Hem; begrijp en geloof. Vraag na het “waarom”, “Heer, wat nu?”. Zie hoe Hij de weg is gegaan en geloof: Hij is mijn antwoord aan jou, Hij is de Verrijzenis en het Leven. Blijf bij Hem, ga met Hem, doe zoals Hij. Sta op, neem je bed op en loop, Lazarus, kom naar buiten. Het is Pasen; Gods antwoord op al onze doodlopende vragen is Pasen: “Christus is verrezen”. Amen. Alleluia.
Voorbede
Celebrant: Wij bidden tot onze hemelse Vader, die Jezus heeft doen opstaan uit de dood.
Wij bidden voor alle gelovigen die deze nacht de verrijzenis van Christus vieren, voor allen die opgenomen worden in de Kerk, voor hen die de sacramenten ontvangen van Doopsel, Vormsel en de Eucharistie; dat de vreugde van het nieuwe leven door de verrijzenis van Christus hen geheel mag vervullen. (Laat ons [zingend] bidden.)
Wij bidden voor onze wereld, voor jonge mensen die de hoop verloren hebben, voor gezinnen en scholen die met hun dood worden geconfronteerd. Voor de wereld en de media die jongeren een doodlopende weg opsturen, wij bidden om bezinning, wijsheid, medeleven, steun en het geloof dat God hen en ons in liefde opvangt. (Laat ons [zingend] bidden.)
Wij bidden voor onze parochie en onze parochiekernen, dat wij door het paasmysterie delen in de vrijheid van Gods kinderen, dat de viering van Pasen ons geloof mag versterken, ons kracht en moed geeft om met lijden en tegenslag om te gaan en in woord en daad te getuigen van de verrezen Heer. (Laat ons [zingend] bidden.)
Wij bidden voor gezinnen; voor echtparen en alleenstaanden, voor ouders en grootouders, kinderen en kleinkinderen, om een groeiend geloof; dat de vragen van deze wereld ons niet van slag brengen. Wij bidden ook dat het geloof en de vreugde van het Paasfeest de eenheid in de gezinnen mag versterken. (Laat ons [zingend] bidden.)
Intenties