skip to Main Content

Jezus spreekt over het huwelijk, hoe uniek en kostbaar het is. Om het ons uit te leggen, gaat Hij terug naar het begin van de schepping. Jezus weet ook wat huwelijkstrouw en huwelijksliefde kan kosten aan pijn en lijden; Hijzelf is de bruidegom die zijn leven geeft voor zijn bruid, de Kerk.

Eucharistieviering in de federatie RRM – H. Laurentius, in de geloofsgemeenschap van Overschie (voorheen Petrus banden en OLV Altijddurende Bijstand), zondag 3 oktober, om 11.00 uur, door plebaan Michel Hagen. A.M.D.G. – I.H.S.

Preek: B2021DHJ27B

Lezingen

E.L: Genesis 2, 18-24
Psalm: Ps. 128 (127), 1-2, 3, 4-5, 6
T.L: Hebreeën 2, 9-11
All. Vers. Johannes 15, 15b
EV: Marcus 10, 2-16 of 2-12

Homilie

Er bestaat al een paar jaar een Marriage week die meestal in de maand februari wordt gehouden. Daardoor bestaat er ook zoiets als een huwelijkszondag. Kijk ik nu naar de lezingen van vandaag, dan zou ik geneigd zijn deze zondag ook tot huwelijkszondag te bestempelen. Ik vertel niets nieuws als ik zeg dat het huwelijk in onze tijd flink in de knel zit. Je kunt het met elkaar treffen, waardoor het min of meer vanzelf gaat, maar over het algemeen hebben huwelijken met regelmaat problemen te overwinnen.

Vandaag wordt Jezus bevraagd over het huwelijk en met name over scheiding. We lezen dit jaar uit Marcus en Marcus schrijft dat de leerlingen Jezus thuis daar nogmaals over ondervroegen”. Kijk je nu bij Matteüs, dan kunnen we daar lezen wat de leerlingen zeiden: “Als de verhouding tussen man en vrouw zo is, kan men beter niet trouwen.” Jezus antwoordde: “Niet iedereen kan dit begrijpen, maar alleen zij aan wie het gegeven is” (Matteüs 19, 10-11).

Blijkbaar zagen de leerlingen in de samenleving en mogelijk ook in hun eigen leven huwelijksproblemen genoeg, en wel zo dat ze zeggen: “Als je niet kan scheiden, kan je beter niet trouwen”. In het Jodendom van die tijd, was scheiden wel degelijk mogelijk, officieel zelf, met de Wet van Mozes in de hand. Daar werd wel over gediscussieerd, maar het was mogelijk. Het valt daarom op dat Jezus hier zo’n duidelijk en ook wel ferm standpunt inneemt: “Wat God derhalve heeft verbonden mag een mens niet scheiden”.

Hierover is natuurlijk veel gediscussieerd. Want het leven is vaak grillig. Wat nu als er sprake is van geweld, wat dan? Of als een van de twee is weggelopen en jij blijft achter, wat dan? Je kunt het haast niet verzinnen of er is wel een omstandigheid waarbij je denkt, kan dit standpunt van Jezus hierbij wel standhouden?

Ik zou nu een uiteenzetting kunnen geven over het kerkelijk proces van nietigverklaring, wat wel eens verkeerd wordt aangeduid als kerkelijke scheiding, maar dat doe ik niet. Inderdaad, soms zegt de Kerk na een grondig onderzoek dat een kerkelijk huwelijk, bij nader inzien, niet aan de fundamentele eisen heeft voldaan en dus al vanaf het begin geen kerkelijk, sacramenteel, onontbindbaar huwelijk is geweest. Zo’n procedure van nietigverklaring is bovendien door paus Franciscus vereenvoudigd zodat het proces niet meer zo lang hoeft te duren. Maar daar wil ik nu niet op ingaan omdat Jezus er verder niet op ingaat. Jezus legt eenvoudig uit hoe God het huwelijk heeft bedoeld. Met andere woorden, wil je leven naar Gods bedoeling, en dat is de Weg van Jezus, dan hoort scheiden daar niet bij.

Is dit nu alles? Is het alleen maar zijn stelling? Zeker niet. Het huwelijk zoals Jezus het ziet, staat niet op zich. Jezus pleit voor een volledige levenshouding; hoe leef je? Hoe gedraag je jezelf? Wat doe je als christen? Daarom spreekt Hij de zaligsprekingen. Daarover schrijft Paulus in de tweede lezing: “ … was het dan niet passend dat Hij de aanvoerder die hen redt niet dan door lijden tot de voleinding bracht?” Jezus weet heel goed wat het dragen van een kruis betekent.

Zijn antwoord op de vraag van scheiding is “heel zijn Evangelie”. Vandaag vertelt Hij eenvoudig hoe God het huwelijk heeft bedoeld en dat wij mensen daar niet aan moeten tornen. In de rest van het Evangelie leert Hij ons hoe wij mensen kunnen worden naar Gods hart, mensen die in staat zijn te dienen, lief te hebben ook als het pijn doet, geduld te hebben met de ander omdat die ook een kwetsbaar mens is, vriendelijk te blijven wanneer het spannend wordt, trouw te bijven als we het op willen geven. Dit alles heeft Hij Zelf voorgeleefd.

Alle mensen zijn kwetsbare mensen. Wanneer je geen noemenswaardige jeugdtrauma’s hebt opgelopen, heb je het getroffen. Inmiddels is het geen schande meer om te erkennen wanneer je een angststoornis hebt of depressiviteit. Je hoeft je niet meer te schamen als je PDD-NOS hebt, borderline, verslaving, autistische stoornis, asperger, ADHD, narcisme, psychoses, persoonlijkheidsstoornis en nog meer. Je kunt ook een te kort been hebben of een kromme rug, een niet volgroeide hand of flaporen. De natuur is kwetsbaar en ieder mens heeft wel iets.

Lastig wordt het wanneer we een volmaakte partner verwachten en die ander verwacht ook een volmaakte partner. Of als we denken dat we die ander wel kunnen vormen en opvoeden naar onze wensen. Of als we denken dat wij geen tegenslagen zullen krijgen en alles altijd rozengeur en maneschijn zal zijn.

Als iemand priester wordt, krijgt hij minstens één psychologische test maar soms ook meer. Hij krijgt een vorming van zes tot zeven jaar. Veel daarvan betreft de persoonlijkheidsvorming. Een priester moet als een echte christen kunnen leven, want het gaat om navolging van Jezus. Soms denk ik dat iedere mens, gewoon als onderdeel van de lagere school en nog een keer op de middelbare school en nog een keer bij het hoger onderwijs, standaard een goede psychologische test moet kunnen krijgen. Niet om een etiket te plakken, maar om jezelf te leren kennen. Want in een huwelijk waar twee partners kwetsbaarheden hebben die ze niet bij elkaar kunnen opvangen, groeien onvermijdelijk en soms onoverkomelijke problemen. Bovendien: Je trouwt niet voor je lol. Het huwelijk betreft de familie en heel de samenleving. Jezus wijst ons een weg om als mens te groeien, en wie die weg gaat, zal ook geholpen worden om het huwelijk tot een gezegende verbintenis te maken. Amen.

Voorbede

Bidden wij nu in geloof en vertrouwen tot God onze hemelse Vader.

Wij bidden om eenheid tussen christenen, eenheid in de Kerk, eenheid tussen man en vrouw in het huwelijk, eenheid binnen familieverbanden en tussen vrienden, dat de eenheid die Christus ons geeft de onderlinge band geneest en versterkt. (Laat ons [zingend] bidden):

Wij bidden voor de samenleving, om een herontdekken van de waarde van het huwelijk en om openheid voor het wonder van het nieuwe leven. Wij bidden voor de politici om een betere regering die het huwelijk beschermt en opkomt voor rechtvaardigheid. (Laat ons [zingend] bidden):

Wij bidden voor onze parochie en onze parochiekernen, dat we het komende jaar het sacrament van het huwelijk beter gaan begrijpen, zodat de genade en vreugde van dit sacrament de harten van de gehuwden mag vervullen. (Laat ons [zingend] bidden):

Wij bidden voor gezinnen in dit jaar van het gezin. Wij bidden op voorspraak van Sint Jozef, dat we wegen vinden om midden in deze wereld te kunnen staan en toch bij Christus te horen en dat we erin slagen ons geloof door te geven aan de volgende generaties. (Laat ons [zingend] bidden):

Intenties

Back To Top