skip to Main Content

Op het hoogfeest van Pinksteren gedenken we hoe de Heilige Geest een nieuw begin maakt. Door de Heilige Geest zijn wij Kerk en zijn wij Lichaam van Christus.

Eucharistieviering in de parochie van De H. Augustinus, in de kerk van: Sint Jozef, Sint Willibrordus en De Goede Herder (Wassenaar), weekeinde van 8 en 9 juni 2019, om 19.00, 09.30 en 11.00 uur, door pastoor Michel Hagen. A.M.D.G. – I.H.S.

Preek: C2019TMPTPiC

Lezingen

E.L: Handelingen 2,1-11 / 19,16-2a
Psalm: Ps. 104 (103), 1ab en 24ac, 29bc-30, 31 en 34
T.L: Romeinen 8, 8-17 /1 Korinte 12, 3b-7. 12-13
All. Vers. Sequentie Kom o Geest … Alleluia: Kom, heilige Geest
EV: Johannes 14, 15-17 23b-26 / Johannes 20, 19-23

Homilie

We hebben er niet eerder aan gedacht, maar vandaag zouden we beschuit met muisjes bij de koffie kunnen hebben, een oud Nederlands gebruik, met roze muisjes, want het gaat om de geboorte van een meisje. Vandaag, op Pinksteren vieren we de geboorte van de Kerk, de bruid van Christus, het Lichaam van Christus, het Volk van God. Het is een geboortefeest. 2019 – 33 jaar, dan komen we op de 1986e verjaardag van de Kerk. Over veertien jaar mogen we het tweede millennium vieren van de geboorte van de Kerk. Breekt er dan weer een nieuwe tijd aan?

Zoals bij de geboorte het kind de moederschoot verlaat, zo breekt met Pinksteren de Kerk naar buiten, wanneer Petrus de deuren en de ramen open zet en naar buiten treedt. Zoals een kind bij de geboorte gaat ademen en een eerste geluid geeft, zo begint de Kerk met de verkondiging in alle talen voor alle volkeren. Zoals de ouders vol vreugde het pasgeboren kind aan anderen tonen, zo is de hemel vol vreugde en zend de Kerk de wereld in. Het is Pinksteren, een dag van vreugde in de Heilige Geest.

De geboorte van de Kerk 1986 jaar geleden roept de vraag op hoe het nu met de Kerk is. De Kerk heeft veel meegemaakt. Het grootste wonder is dat zij er nog steeds is. Wie de geschiedenis van de Kerk bestudeert, krijgt beurtelings gevoelens van dankbaarheid, bewondering en trots, afgewisseld met afkeer en het schaamrood op de kaken. Hoogtepunten met de heiligen die Christus hebben nagevolgd, martelaren, getuigen en belijders, wonderen van goedheid en liefde, van inzet en trouw, van wijsheid en inzicht, afgewisseld met donkere tijden, door geldzucht, door leiders die op macht en bezit uit waren, door scheuringen, misbruik, geweld, pronkzucht en lauwheid.

Wat Gods Volk in het Oude Verbond heeft meegemaakt, maakt het ook in het Nieuwe Verbond mee. Het Volk van het Eerste Verbond, gebonden aan familiebanden en landsgrenzen, slingerde heen en weer tussen trouw aan God en lonken naar de afgoden, met goede en vromen koningen naast koningen die meer op eigen eer uit waren dan op de eer van God en zijn Volk. Zo is het ook het Volk van het Nieuwe Verbond vergaan; de Kerk. Niet gebonden aan familiebanden of landsgrenzen, hebben volken met hetzelfde geloof in Christus, elkaar bestreden in nietsontziende oorlogen, met miljoenen doden. Gods kinderen die elkaar te vuur en te zwaard bestreden.

Maar zoals God zijn Volk in het Eerste Verbond trouw bleef en het steeds weer naar zich toe trok, tot en met het zenden van Christus, zijn veelgeliefde Zoon, de Messias. Zo is God ook zijn Kerk trouw gebleven. Wanneer wij verslappen en lonken naar de afgoden van deze wereld, dan raken wij weg van God en eindigen we in onderlinge strijd, vanwege het egoïsme dat ons in de greep krijgt. Keren we ons weer tot God, dan is Hij ons genadig en keert Hij het onheil om tot heil van Godswege.

Dat de Kerk al 1986 jaar bestaat, is een wonder, een bewijs dat zij bruid van Christus is en dat Hij zijn bruid trouw blijft, zelfs als zij andere minnaars in deze wereld heeft nagelopen. In onze tijd lopen we het risico dit mysterie te vergeten, niet te zien wat de Kerk is, niet te beseffen hoezeer Christus zijn Kerk liefheeft. We kijken steeds vaker zoals de wereld naar de Kerk kijkt; als een vereniging die zijn tijd gehad heeft; als een groep mensen die vasthoudt aan oude mythen en rituelen; als ouden van dagen die niet met de tijd meekunnen; als achterhaald en ten dode opgeschreven. Maar Christus ziet haar als zijn bruid, met een liefdevolle blik, zoals God naar zijn kinderen kijkt.

Hoe kijkt u naar de Kerk? Zie u haar als een levend fossiel, verstard in de hiërarchie, als een skelet, dat rammelend overeind blijft? Of ziet u haar als een verzameling van mensen die ideeën hebben en enthousiast dingen oppakken, maar die last hebben van oude structuren en restanten uit het verleden? De Kerk op aarde is het levende Lichaam van Christus dat voortleeft in de tijd, dat de roeping heeft de goede daden te verrichten die God voor haar heeft bereid. De Kerk heeft haar structuur, haar hiërarchie die stevigheid geeft zoals de beenderen in een lichaam. Ook beenderen zijn levend, zij groeien en herstellen zich, ook breuken kunnen genezen. De Kerk heeft organen die haar dynamisch en krachtig maken: hart, longen en spieren, een brein en een bloedsomloop, met haar zenuwstelsel en uiterlijk. De Kerk als Lichaam van Christus.

Als u wel eens nadenkt over uw rol als vrijwilliger, denk dan niet aan de Kerk als een vereniging waar je wat vrijwilligerswerk doet als een zinvolle vrije tijds besteding. Denk dan aan de Kerk van Christus, voor wie Hij zijn leven heeft gegeven, die Hij door de Heilige geest tot leven heeft gebracht en steeds weer tot leven brengt, die Hij trouw blijft, omdat God door de Kerk deze wereld tot voltooiing brengt. Wat voor belangrijk werk u in de wereld ook doet, deze wereld blijft iets tijdelijks. Wat u doet voor de voortgang van Gods Kerk op aarde is gericht op de eeuwigheid en draagt daaraan bij.

Vandaag vieren we de geboorte van de Kerk. De Heilige Geest brengt haar tot leven, doet haar alleluja zingen, doet haar naar buiten gaan en verkondigen en zet haar aan tot daden van goedheid en liefde. Doe mee met de Kerk, wees levende stenen van Gods tempel, wees levende lidmaten van zijn Lichaam, weest bruid en viert vol vreugde dat u deel uitmaakt van Gods Volk. Amen.

Voorbede

Wij bidden in vertrouwen en vragen dat God zijn Heilige Geest zendt die ons bezielt en de Kerk levend maakt.

Wij bidden voor alle gelovigen, dat zij door de Heilige geest levende lidmaten van de Kerk zijn, dat ze haar mee opbouwen en in de wereld getuigen zijn van Gods liefde in woord en daad. (Laat ons [zingend] bidden):

Wij bidden voor alle mensen van goede wil, dat zij ruimte geven aan de Heilige Geest, dat zij open staan voor het mysterie van God die alle mensen liefheeft. Vragen wij dat God deze wereld te hulp komt opdat liefde het wint van haat en vrede aanbreekt waar oorlog heerst. (Laat ons [zingend] bidden):

Wij bidden voor onze parochie en onze parochiekernen, we vragen om het vuur van de Heilige Geest die onze harten verwarmt en moedig maakt, dat wij bereid zijn ons in te zetten voor Christus en zijn Kerk, dat we onszelf durven te geven met hoofd en hart, met tijd en inzet, met wat we bezitten en wat we kunnen. (Laat ons [zingend] bidden):

Wij bidden voor gezinnen en alleenstaanden, voor echtparen, ouders, kinderen en kleinkinderen, dat ook in de gezinnen ruimte komt voor de Heilige Geest, dat we structuur en dynamiek weten te verenigen, dat we luisteren naar de Geest en naar elkaar en dat we eerst aan onszelf werken en anderen niet de maat nemen. (Laat ons [zingend] bidden):

Intenties

Back To Top