Op deze zondag staat het gebed centraal, we horen hoe Abraham bidt en in het evangelie leert Jezus ons bidden.
Eucharistieviering in de parochies van de federatie H. Laurentius (RRM), in de kerk van de H. Liduina (Hillegersberg) en de HH. Laurentius en Elisabeth (Kathedraal), zondag 27 juli, om 09.30 en 11.00 uur, door plebaan Michel Hagen. A.M.D.G. – I.H.S.
Preek: C2025DHJ17C (zie 2022)
Lezingen
E.L: E.L: Genesis 18, 20-32
Psalm: Psalm: Ps. 138 (137) 1-2a, 2bc-3, 6-7ab, 7c-8
T.L: T.L: Kolossenzen 2, 12-14
All: All: Matteüs 11, 25
EV: EV: Lucas 11, 1-13
Homilie
Wat dacht u toen u luisterde naar dat gesprek tussen Abraham en God?
“Die durft, wat een volhouder. Ik wou dat ik zo kon bidden!”
Maar weet u, dat kunt u, u kunt zo bidden als Abraham. Meer nog, u kunt meer bereiken dan Hij. Hoe dan? Waarom dan?
Wat was er aan de hand dat Abraham zo aandrong? Wat had Abraham met die grote stad Sodom. Die stad waarvan werd gezegd dat niemand er nog rechtvaardig was in Gods ogen. Gingen al die mensen Abraham zo aan het hart? Was Abraham zo bekommerd om al de inwoners van die stad? Daar lijkt het niet op, ook al zou het zo kunnen zijn. Maar dit weten we wel. Zijn neef Lot woonde daar met vrouw en kinderen. Abraham spande zich tot het uiterste in om zijn neef gespaard te krijgen. Hij rekende erop dat zijn neef rechtvaardig was. Dus die tien mensen, dat was zijn familie. U kent het verhaal. Lot werd met zijn vrouw en dochters door de engelen weggebracht naar een naburig dorp. Zo ontsnapten zij aan de vernietiging van de stad. Abraham zag later de rookpluim boven Sodom. Wat dacht hij toen? Was zijn gebed niet verhoord? Was Lot wel gered?
Laten we naar het Evangelie gaan. Waarom zeg ik dat u nu beter kunt bidden dan Abraham? Weet u nog hoe het was bij Jona. Hij moest Ninivé waarschuwen. Nog veertig dagen en Ninivé wordt verwoest. Hij wilde niet, sloeg op de vlucht, maar God was hem te slim af en uiteindelijk moest hij wel. Dan gaat hij door de stad; nog veertig dagen en Ninivé wordt verwoest. Drie dagen lang. En Ninivé bekeert zich, de koning, de hooggeplaatsten en de hele stad doet mee.
Als Jezus drie jaar rondtrekt door Israël, dan waarschuwt hij ook sommige steden en zegt: “Hier is meer dan Jona”. Op de woorden van Jona bekeerde Ninivé zich. Jezus is gekomen om de hele wereld te redden. Ieder die tot hem zijn toevlucht neemt, ieder die in hem gelooft als de Zoon van God, ieder die bereid is Hem te volgen, die kiest voor het goede, voor de kleine weg, de smalle weg, iedereen die spijt heeft van fouten en zonden, iedereen die tot Hem komt, zal hij niet buiten werpen. Hij is gekomen om te redden. Niet alleen de mensen van toen, van het Israël van toen, maar voor altijd, daar en hier.
Wij hebben een leraar, een meester, een Heer; Hij heeft zijn mateloze liefde getoond door de weg van het kruis te gaan. Hij heeft de diepste verlatenheid getrotseerd, eerst in de hof van olijven en daarna stervend aan het kruis, om allen te kunnen redden. Zijn gebed gaat niet zoals het gebed van Abraham naar één stad met één familie; zijn gebed gaat over de hele wereld, voor de hele mensheid, in de hele geschiedenis, de mensheid vanaf Adam tot en met de mensheid in de toekomst. Zijn gebed brengt verlossing aan ieder die Hem aanvaardt en Hem navolgt.
En Hij, Jezus leert ons bidden. Hij spoort ons aan om te bidden. Zoals Hij, met Hem. Ons gebed is dus belangrijk. Klop aan bij de hemelse Vader. Blijft aankloppen. Dat is wat we kunnen leren van Abraham, volhouden, niet opgeven, durven vragen, aandringen.
Ons gebed kan meer bereiken dan het gebed van Abraham. Zijn gebed redde zijn familie maar niet de stad. Jezus is meer dan Jona. Wij mogen met Jezus en door Jezus dus bidden niet alleen voor de redding van onze familie en onze stad, maar voor de redding van de hele wereld.
Vandaag herinnert de Kerk ons aan het gebed dat Jezus ons leerde. Een eenvoudig gebed, geen omhaal van woorden. Een gebed om dagelijks te bidden op meer momenten. Priesters bidden het in het brevier in het ochtendgebed en de avondgebed. Vanouds werd het in de gezinnen bij de maaltijden gebeden. Het is het gebed van de Kerk overal ter wereld, om als klein kind te leren en op je sterfbed nog te bidden.
Wanneer Jezus ons aanspoort om te bidden, dan betekent dit dat gebed belangrijk is. Wanneer u zich mocht afvragen wat u moet bidden, hoe u moet bidden en waarvoor u moet bidden, dan mogen we denken aan wat hij vandaag in het Evangelie zegt: “Geef ons iedere dag ons dagelijks brood”. We vragen niet brood voor de hele week, de hele maand. We vragen het brood voor vandaag. Zoals het manna in de woestijn voldoende was voor één dag. We bidden in vertrouwen dat God zal voorzien en zal geven wat we nodig hebben.
En als u denkt, waar zal ik dan voor bidden, wat is nu echt belangrijk? Zijn al die dingen waar ik elke dag mee bezig ben nu zo belangrijk om voor te bidden? Dan geeft Jezus vandaag antwoord als hij zegt: “Hoeveel te meer zal dan uw Vader in de hemel de heilige Geest geven aan wie Hem erom vragen.” Dus bid elke dag om de heilige Geest. Door de heilige Geest weten wij waarom we moeten bidden.
Bid eerst dat Gods Naam eerbiedigt wordt en begin daar zelf mee, vermijd vloeken of loze krachttermen met Gods Naam. Bid dat Gods Koningschap op aarde mag komen, zodat Gods liefde heerst in de harten van de machthebbers en in de harten van ons allemaal. Bid om uw dagelijks brood en bid om vergeving voor uw eigen zonden en die van anderen. En bid dat u zelf anderen kan vergeven door Gods liefde en kracht. Dan mag u ook bidden dat God ons niet te zwaar beproeft. Hij is de liefdevolle Vader die hoort en verhoort. Amen.
Voorbede
Met de aansporing van Jezus bidden wij nu tot onze hemelse Vader.
Wij bidden voor de Kerk, voor paus Leo, dat God zijn gebed wil verhoren, voor alle christenen op aarde, dat zij blijven hopen tegen alle wanhoop in, dat zij volharden in het gebed, in het vertrouwen dat God ons hoort. (Laat ons [zingend] bidden):
Wij bidden voor onze wereld, wij bidden zoals Abraham en vragen God om vergeving en hulp, omwille van Jezus, zijn Zoon die alles heeft gegeven om deze wereld te redden, we vragen dat God de rampen van ons weert en vrede schenkt. (Laat ons [zingend] bidden):
Wij bidden voor onze parochies en de medechristenen in onze omgeving, dat we elkaar mogen vinden in het gezamenlijk gebed, dat we samen aankloppen aan Gods hart, dat geloof, hoop en liefde mogen groeien en alle negatieve krachten overwinnen. (Laat ons [zingend] bidden):
Wij bidden voor gezinnen; voor alleenstaanden en echtparen, ouders en grootouders, kinderen en kleinkinderen, dat er in de gezinnen weer een sfeer van gebed mag groeien, vertrouwvol en liefdevol gebed voor elkaar en voor anderen. (Laat ons [zingend] bidden):
Intenties