Door ons geloof in Christus, wordt wat onmogelijk lijkt, toch mogelijk. Een geloof met de kracht van een mosterdzaadje kan bergen verzetten.
Eucharistieviering in de parochie van de federatie H. Laurentius (RRM), in de parochie van de HH. Laurentius en Elisabeth (kathedraal), zondag 5 oktober, om 11.00 uur (gezinsviering met vormelingen), door plebaan Michel Hagen. A.M.D.G. – I.H.S.
Preek: C2025DHJ27C
Lezingen
E.L: Habakuk 1, 2-3; 2, 2-4
Psalm: Ps. 95 (94) 1-2, 6-7, 8-9
T.L: 2 Timóteus 1, 6-8. 13-14
All: Johannes 17, 17b en a
EV: Lucas 17, 5-10
Homilie
Hebt u wel eens een visioen gehad? Vandaag zegt God tegen de profeet Habakuk: “Schrijf het visioen op, zet het duidelijk op schrift, zodat men het vlot kan lezen. Want dit visioen, al wacht het de vastgestelde tijd nog af, hunkert niettemin naar zijn vervulling: het vertelt geen leugen.”
Schrijf het visioen op. Een visioen is niet zomaar een toekomstdroom of ideaalschets. Een visioen is geen wetenschappelijk onderbouwde visie. Een visioen is iets dat God je laat zien. Je verzint het niet zelf, het is geen wishful thinking. Je ziet het niet met je gewone ogen, je ziet het met je innerlijke oog, zoals de droom in de nacht.
Hebt u wel eens een visioen gehad? Heeft God u wel eens iets laten zien? Iets dat later ook bleek te kloppen? Ik zou zeggen: Schrijf het op. Habakuk krijgt de opdracht het op te schrijven, want de vervulling laat op zich wachten, maar later zal men zeggen, ja, het klopt, God had het al laten zien.
De profeet Habakuk maakte moeilijke tijden mee, zijn volk heeft te lijden onder de macht van de Babyloniërs. Habakuk zelf heeft als profeet ook moeite met God, hij snapt niet dat God al dat geweld toelaat. Maar dan komt het antwoord: “Schrijf het visioen op, zet het duidelijk op schrift, zodat men het vlot kan lezen. Want dit visioen, al wacht het de vastgestelde tijd nog af, hunkert niettemin naar zijn vervulling: het vertelt geen leugen.”
Habakuk moet geduld hebben, de dingen gebeuren op hun tijd. Gods plan is voor de mensen onpeilbaar. Maar God komt, God zal gerechtigheid brengen, al duurt het ook, al moeten we veel geduld hebben, de vervulling komt.
Wij lezen deze teksten van de profeten omdat dit ook voor ons geldt. Voor God is duizend jaren als een dag en een dag als duizend jaren. Gods tijd is anders dan onze tijd. God schept in een evolutie van miljoenen jaren. Zouden we deze vergelijking doortrekken dan is een miljoen jaren voor God als drie dagen. Maar zelfs die vergelijking gaat niet op.
Wat we leren van Habakuk is dat we geduld moeten leren en het kwaad verdragen, zonder de moed te verliezen, zonder het geloof te verliezen, zonder het op te geven. “Want dit visioen, al wacht het de vastgestelde tijd nog af, hunkert niettemin naar zijn vervulling: het vertelt geen leugen.”
In die lijn vertelt Jezus vandaag over geloof, zo sterk als het mosterdzaadje. Toch moeten we goed opletten wat Hij daarmee bedoelt. Ik had liever gehad dat er nog een stukje vooraf was meegenomen in dit Evangelie. Want in de zin daarvoor staat dit: “Als uw broeder gezondigd heeft, geef hem een berisping; toont hij dan spijt, vergeef het hem. Al misdoet hij zevenmaal per dag tegen u, maar zevenmaal ook wendt hij zich tot u met de woorden: Het spijt me, dan moet ge hem vergeven.”
Meteen daarna zeggen de leerlingen tegen Jezus: “Geef ons meer geloof.” Herkent u dat, die vraag, dat gebed: “Heer, Geef ons meer geloof.” Ik denk dat we daar wel wat dingen aan kunnen toevoegen: “Heer, geef ons meer geduld.” Heer, maak mijn liefde sterker”.
Maar vandaag zeggen de leerlingen dus: “Heer, Geef ons meer geloof.” Dat zeggen ze nadat Jezus heeft gesproken over vergeving, ja, al misdoet uw broeder of zuster zevenmaal per dag tegen u, maar zevenmaal ook wendt hij of zij zich tot u met de woorden: Het spijt me, dan moet ge hem vergeven.”
De leerlingen begrijpen dat je voor vergeving een sterk geloof moet hebben. Je moet durven geloven dat vergeving zinvol is, geloven dat vergeving nódig is, geloven dat die ander de vergeving waard is, de bereidheid op te brengen wat het jou kost om te vergeven, geloven dat dit vruchtbaar is. Je hebt een groot geloof nodig om inderdaad 70 maal zeven maal te kunnen vergeven. Daarom zeggen de leerlingen vandaag tegen Jezus: “Heer, Geef ons meer geloof.”
Daarna heeft Jezus nog een opmerking over ons werken voor Gods koninkrijk. Zo nederig als Jezus zelf is, zo moeten ook wij zijn. Jezus is de Dienstknecht geworden, als een slaaf die de last van de wereld op zijn schouders krijgt. Hij wordt afgewezen en gekruisigd. Als Jezus bij de hemelse Vader komt, zegt Hij niet: “Zo dat hebben we eventjes goed gefikst. Nu heb ik mijn kroon en zetel verdient”. Nee, Hij geeft alles aan de Vader, want wat Hij doet, doet Hij uit liefde. Zo houdt Jezus zijn leerlingen voor op te passen voor opschepperij, wees als de dienaar die eerst de maaltijd voor zijn heer opdient, en daarna tijd krijgt om zelf te eten.
Toch zal Jezus op een ander moment zeggen dat als de Heer thuiskomt en ieder waakzaam vindt, Hij zich zal omgorden en hen bedienen. En tegen de trouwe dienaar zegt Hij uiteindelijk: Ik geef jou het beheer over tien steden. Met andere woorden, als ik God dien, zal God op zijn beurt mij dienen. Als ik God mijn liefde geef, ontvang ik Gods liefde.
“Als ge een geloof hadt als een mosterdzaadje, zoudt ge tot die moerbeiboom zeggen: ‘Maak uw wortels los uit de grond en plant u in de zee’ en hij zou u gehoorzamen. Jezus nodigt ons uit te geloven in God, in zijn Zoon en zijn Kerk. Want voor wie gelooft is alles mogelijk, zelfs vrede mop aarde, zelfs de komst Van Gods Koninkrijk. Amen.
Voorbede
Wij bidden tot God, onze barmhartige Vader.
Wij bidden voor alle Christenen, wij vragen om een sterk en geduldig geloof, dat God het onmogelijke mogelijk maakt, dat vergeving genezend en noodzakelijk is en nieuw leven geeft. Wij vragen dat de Kerk blijft geloven in de komst van God Koninkrijk tegen de verdrukking in. (Laat ons [zingend] bidden):
Wij bidden met paus Leo voor onze wereld, om een staakt het vuren overal waar oorlog heerst, om dialoog, gerechtigheid en een proces van verzoening. Wij bidden voor regeringsleiders om wijsheid en moed, dat zij de spiraal van haat en geweld, van oog om oog, tand om tand, weten te doorbreken. (Laat ons [zingend] bidden):
Wij bidden voor onze parochies en onze parochiekernen. Dat wij bereid zijn ons deel te dragen in het lijden voor het Evangelie. Wij vragen Gods hulp dat we de gunstige tijd weten te gebruiken, dat we durven zaaien met een geloof dat zo krachtig is als het mosterdzaadje. (Laat ons [zingend] bidden):
Wij bidden voor gezinnen; om geloof in alles wat Jezus ons heeft geleerd en wat de Kerk ons doorgeeft. Om bescheidenheid, eenvoud en vergevingsgezindheid, dat we eenvoudig onze plicht jegens God doen. En bidden we om respect en bescherming van het menselijk leven in zijn prilste stadium. (Laat ons [zingend] bidden):
Intenties