Deze vierde zondag van Pasen is de zondag van de Goede Herder en roepingenzondag. Het is in onze samenleving ook Moederdag.
Eucharistieviering in de parochies van de federatie H. Laurentius (RRM), in de kerk van de H. Albertus Magnus en de HH. Laurentius en Elisabeth (Kathedraal), weekeinde van 10 en 11 mei, om 12.00 en 11.00 uur, door plebaan Michel Hagen. A.M.D.G. – I.H.S.
Preek: C2025TMP04C
Lezingen
EL.: Handelingen 13,14.43-52
Ps.: 100 (99), 2, 3, 5
T.L.: Apokalyps 7,9.14b-17
All.: Johannes 10,14
Ev.: Johannes 10,27-30
Homilie
Verleden week zondag baden we nog voor de kardinalen in het conclaaf, vandaag bidden we in het eucharistisch gebed voor paus Leo. Het is mooi dat dit samenvalt met deze zondag, de zondag van de Goede Herder en roepingenzondag.
Roepingenzondag werd in 1964 ingesteld door paus Paulus VI als een wereldbiddag voor roepingen tot het priesterschap en het religieuze leven. Later zijn daar de diakens nog bij gekomen. Het gaat op deze dag dus met name om de bijzondere roepingen.
Waarom deze dag? Alle christenen zijn toch geroepen? Misschien kan ik het vergelijken met Moederdag vandaag. Een dag met speciaal aandacht voor de moeders, om alles wat ze over hebben voor man en kinderen.
Zo is het ook op roepingenzondag, een dag speciaal aandacht voor hen die zich meer dan gewoon toewijden aan Christus en zijn Kerk. Dat kan door gelofte zijn of door wijding, of door allebei. De vergelijking met Moederdag gaat verder. Zoals de rol van een moeder in het gezin een belangrijke en heel eigen rol is, zo hebben ook de bijzondere roepingen in de Kerk een belangrijke en eigen rol.
We zien het al in het prille begin van de Kerk. Paulus schrijft op een goed moment over de weduwen (1 Tim. 5, 3-15) en over de maagden (1 Kor, 7). Twee groepen in de jonge Kerk die een belangrijke eigen taak in de gemeenschap hadden. De maagden kun je vergelijken met de vrouwelijke religieuzen in onze tijd in verschillende ordes en congregaties. Maar de weduwenstand is na de middeleeuwen wat in vergetelheid geraakt. Onlangs heeft een bisschop in de Verenigde Staten dit in zijn bisdom weer hersteld. In Italië bestaan deze groepen al langer, maar in ons land ken ik ze nog niet.
Een aan God toegewijd leven is een leven waarin je vrijer staat tegenover de wereld en minder verplichtingen hebt in de wereld. Dat betekent ook dat je meer dingen prijs kunt geven omwille van Christus en zijn Kerk, waardoor je onverdeeld bent, niet heen en weer wordt getrokken tussen de wereld en God. Die rol binnen de Kerk is belangrijk, daarom dus ook deze roepingenzondag. De weduwen die als weduwe werden ingeschreven, konden rekenen op ondersteuning van de gemeenschap. Zij konden meer tijd geven aan het gebed en vormden zo de biddende kern van de gemeenschap. Daardoor konden ze ook meer tijd maken voor ondersteuning aan anderen, bezoek aan zieken, eenzamen, of ook aan andere weduwen die het moeilijk hadden.
Roepingenzondag valt samen met de Zondag van de Goede Herder. In elke roeping is Jezus als De Goede Herder het model. Zijn leven is gericht op de wil van de Vader. Daarom is het ontdekken van je roeping, in de eerste plaatst het ontdekken van Gods Wil in je leven. Heeft God een plan, een idee, een bedoeling met mij en met mijn leven? Heeft God een taak voor mij in gedachte, nodigt Hij mij ergens toe uit en hoe kan ik daar achter komen?
Daarbij is het Evangelie en het gebed, maar ook de ontmoeting met anderen die die weg hebben afgelegd, belangrijk. Wij hebben een priester- en diakenopleiding in Vronesteyn in Voorburg. Ik mocht daar achttien jaar spirituaal zijn, geestelijk leidsman voor de studenten. Zo’n plaats is nodig voor ontmoeting en als huis om te wonen in de laatste fase van de studie.
Vronesteyn organiseert ook een Kom En Zie Jaar. Een jaar om onder begeleiding te zoeken naar je roeping; of priesterschap of diaconaat inderdaad jouw roeping is. Daarbij is de bijzondere roeping niet alleen een strikte privé-zaak. Het is niet alleen God en ik, Jezus en ik. Roeping, dat zien we bij de eerste christenen al, gebeurt in de gemeenschap van de Kerk. Zoals anderen je kunnen stimuleren, zo moet de Kerk de roeping ook herkennen en bevestigen. Niet iedereen die aan de priester- of diakenopleiding begint, wordt uiteindelijk ook gewijd tot priester of diaken. En niet ieder die aan een noviciaat in een orde of congregatie begint, doet uiteindelijk ook een eeuwige gelofte.
Mijn vader was ooit priesterstudent, hij voelde dat als een ideaal. Toch bleek dat niet zijn weg te zijn, maar zijn jongste dochter en zoon zijn religieus en priester geworden. Zijn priesterstudie en vorming kon hij doorgeven in het gezin. Wat ooit bij hem begon, kon zo bij anderen doorgegaan.
Het is goed als er weer gepraat wordt over roeping; wat is mijn roeping, wat is jouw roeping? Daar is deze dag ook voor. De afgelopen vijftig jaar is er een golf over de wereld gegaan van vrijheid in alles, geen vaste normen of waarden, doen waar je zin in hebt. In deze tijd zie ik een reactie bij jonge mensen. Ze komen uit een wereld waarin porno gewoon is, waarin je kunt experimenteren of je je man of vrouw voelt, of geen van beide, of allebei, een wereld waarin je jezelf moet uitvinden en kiezen wat jij wilt. In die wereld vinden ze niet wat ze zoeken, en zo komen ze bij Christus en zijn Kerk.
Als kathedraal van Rotterdam, zullen we een plek moeten zijn waarin zij de normen en waarden van Christus kunnen vinden, waarin ze kunnen herkennen hoe God de wereld heeft bedoeld, zodat ze op de weg van hun leven hun roeping kunnen ontdekken. Ook de roeping tot het sacramentele huwelijk is dan belangrijk als teken van Gods Verbond in ons midden. Roepingenzondag, Moederdag, het gaat over ons, dat we de liefde van God ontvangen en doorgeven, naar het voorbeeld van Christus, de Goede Herder. Amen. Alleluia.
Voorbede
Bidden wij tot God de Goede Herder, dat Hij onze gebeden hoort en verhoort.
Wij bidden voor de Kerk, voor Paus Leo, dat hij de goede herder mag zijn die de Kerk nu nodig heeft. Wij bidden om roepingen voor priesterschap, diaconaat en religieus leven, voor alle mensen die Jezus willen navolgen, dat zij de plaats mogen vinden waartoe God hen roept en vreugde vinden in hun zending. (Laat ons [zingend] bidden):
Wij bidden voor de wereld waarin wij leven. Dat jong en oud de idealen van Christus zoeken, zich inzetten met liefde voor God en de naaste, voor vrede, saamhorigheid en zorg voor de natuur; dat allen zoeken naar Gods bedoeling met deze wereld en ons leven. (Laat ons bidden.)
Wij bidden voor onze parochie en onze parochiekernen wij vragen om meer roepingen in de volle breedte van de Kerk, in het vrijwilligerswerk binnen onze gemeenschappen en in de samenleving. Wij bidden voor vervolgde christenen en allen die vervolgd worden, wij bidden voor hen om vrijheid, vrede en vreugde. (Laat ons bidden.)
Wij bidden voor gezinnen en op deze Moederdag bijzonder voor alle moeders, dat zij in hun moederschap de hulp ervaren van God, de Goede Herder, dat zij liefde voor God en de naaste kunnen doorgeven. Wij vragen dat wij allemaal goede herders zijn, dat we oog hebben voor de zieken en eenzamen, en zorg hebben voor elkaar. (Laat ons bidden.)
Intenties