Wat zijn de idealen in onze tijd? Een middelbare schooldiploma? De universiteit afronden? Een gezin opbouwen? Een rustige oude dag? Wat voor idealen tovert de reclame ons voor? Een tweede huis? Een spannende vakantie? Een grote flatscreen tv? Wat zijn onze idealen?
Weet u wat Jezus’ idealen waren? Hij las in de synagoge van Nazaret deze tekst van Jesaja: “De geest van de Heer God rust op mij; Hij heeft mij gezalfd om aan armen de blijde boodschap te brengen. Hij heeft mij gezonden om te genezen wier hart gebroken is, om gevangenen hun vrijlating te melden, aan wie opgesloten zijn hun vrijheid; om aan te kondigen het genadejaar van de Heer, … (Luc. 4,18-19)” Dat was het ideaal van Jezus: Gods wil doen. Zoals God is, zo is Hij. Ook Hij moest de strijd met de bekoringen aangaan, zoals we hebben gezien in zijn veertigdagentijd in de woestijn. Hij heeft ze overwonnen. Zijn roeping bepaalde zijn leven. Zo toonde Hij wie Hij was: Zoon van God.
We hebben gezien waar het op uitdraaide: Verraad, valse beschuldigingen, een schijnproces, opgeklopte haat, een gruwelijke dood. Wanneer zijn geschiedenis daar was gestopt, zou Christus allang vergeten zijn. Wanneer het verhaal daar was gestopt, dan … Het verhaal ging echter door: We vieren Pasen. We vieren dat er één is die Gods idealen tot zijn levenswet heeft gemaakt, waar Hij niet van wilde afwijken, die ons zo een ander Beeld heeft gegeven van God en van wat goddelijk is. De oude machten, de oude wet van de evolutie; de macht van de sterkste, de oude Adam, de macht van de verleider, de macht van de dood, die macht heeft het verloren. Jezus is niet gezwicht, zelfs de dood hield hem niet af van zijn verlangen te doen wat de Vader deed, te doen zoals de Vader doet, mens te zijn zoals God de mens heeft bedoeld.
Wat zijn uw idealen, onze idealen? Ga ze eens na. Durft u die stap te zetten, Hem achterna; navolging, zo goed als God te zijn, God, zoals Jezus Hem ons heeft leren kennen; durven we het aan? Navolging vraagt geloof, dat we aanvaarden en geloven dat het wáár is wat we met Pasen vieren, dat het wáár is wat de leerlingen hebben verteld en opgeschreven, dat het wáár is wat de Kerk al tweeduizend jaar viert. Dat vraagt geloof. Misschien zegt u: “Dat geloof heb ik, maar de kracht ontbreekt me, want die oude Adam en die oude Eva zitten diep in mijn hart en in mijn geest”. Dat is waar, dat delen wij met elkaar. Maar het geloof is het begin. Jezus heeft ons zijn Woord nagelaten en zijn Sacramenten. Hij heeft zijn Kerk gesticht en Hij houdt zijn Kerk in stand alle eeuwen door, als een moeder voor Gods Kinderen, als zijn bruid voor wie Hij is gestorven. Samen mogen we bij zijn Kerk horen die de eeuwen doorgaat. Zo mogen wij kracht opdoen, moed, wijsheid, inzicht, troost bij tegenslag, vergeving bij zwakte, richting en sturing om de weg te vinden in deze tijd. Zo mogen we het proberen, groeien en uitgroeien naar zijn voorbeeld, zijn leven delen.
Het is Pasen. Hij is verrezen en Hij wil ons meenemen in zijn verrijzenis, dat wij opstaan en meer en meer mensen worden naar Gods hart, naar Jezus’ hart, mensen zoals God ons heeft bedoeld. Alleluia. Zalig Pasen.
Pastoor Michel Hagen