Op wegen met trajectcontrole, waar de snelheid van je auto over een langer traject wordt gemeten, rijd ik graag met cruise control, het handige hulpmiddel waarmee je auto zelf de snelheid vasthoudt. Helaas is die in mijn auto niet meer zo betrouwbaar, want na het instellen kan hij schommelen tussen 70 en 76 KM per uur. Zo kan ik nog enkele onvolmaaktheden van mijn auto opnoemen. Een auto is mensenwerk en zo is onze samenleving. Mensenwerk is per definitie onvolmaakt. Mijn auto herinnert me daar dus regelmatig aan. Dat doet overigens niet alleen mijn auto. Kijk ik naar mijn eigen werk en dat van mensen om mij heen, dan kan iemand nog zo’n perfectionist zijn, het blijft mensenwerk wat we doen en dat is per definitie onvolmaakt.
Toch is er een soort droom, een wens, een verlangen naar de perfectie. Ik zie dat in de reclameposters, glad, strak, glimmend, schoon, geen onvolkomenheid; of dat nu de nieuwste smartphone, homescreen, of het mannelijke of vrouwelijke fotomodel betreft. Daar zie ik ook wel reacties op, omdat het inmiddels vaak zo onecht wordt dat het niet meer aantrekkelijk is, niet meer levensecht.
Wij mensen moeten omgaan met onze onvolmaaktheden. Het leven vraagt van ons dat we daaraan werken, want onze onvolmaaktheden raken anderen en die hebben er vaak de meeste last van. Tegelijk, wetend dat de volmaaktheid niet bereikt wordt, moeten we ook een manier vinden om ermee om te gaan; om de onvolmaaktheid te verduren en er een weg doorheen te vinden.
Bijzonder is het om te zien hoe dit voor Jezus geldt. Van Hem durven we te zeggen dat Hij het volmaakte beeld van de Vader is; ja in het diepst van zijn wezen is Hij God. Toch zagen de religieuze machthebbers van zijn tijd niet zijn volmaaktheid. Hij was in hun ogen verre van volmaakt, zij hadden een andere norm voor volmaaktheid.
Wanneer zijn wij volmaakt, wanneer is de Kerk volmaakt, wanneer is liturgie volmaakt, wanneer is de kerkelijke leer en de theologie volmaakt? In het Evangelie zegt Jezus: “Weest volmaakt, zoals uw hemelse Vader volmaakt is” (Matteüs 5,49). Een andere keer zegt Hij: “Weest barmhartig, zoals uw Vader barmhartig is” (Lucas 6,36). Volmaaktheid heeft bij Jezus te maken met barmhartigheid, met vergevingsgezindheid, met goedheid, met liefde. De volmaaktheid van Jezus lijkt eerder zwak dan sterk, lijkt eerder toegeeflijk dan krachtig, lijkt ook in het oog van veel hedendaagse machtigen eerder onvolmaakt dan volmaakt.
Het heeft ermee te maken dat Hij volmaakt is in zijn liefde voor ons. Daarom deelt Hij ons onvolmaakte, kwetsbare, gehavende en pijnlijke bestaan. Midden in ons leven wijst Hij dan de weg naar de volmaaktheid in een onvolmaakte wereld. Hij maakt niet de wereld volmaakt, zodat de wereld onze onvolmaaktheid opvangt. Jezus wijst de weg naar een andere volmaaktheid en die is een geneesmiddel voor deze wereld, een weg van liefde, geduld en wijsheid. Waar een mankement in je auto je al niet aan kan herinneren.
Pastoor Michel Hagen