Waar maken wij ons zorgen over? Die vraag kan heel verkeerd vallen. Je zult maar een ernstig ziek kind hebben, je man verloren hebben, je baan kwijt zijn of elders in de wereld op de vlucht zijn. Er zijn zoveel omstandigheden waarin je voorzichtig moet zijn met een opmerking als deze. Toch zegt Jezus: “Maakt u dus niet bezorgd voor de dag van morgen, want de dag van morgen zorgt voor zichzelf. Elke dag heeft genoeg aan zijn eigen leed (Mat. 6, 33-34).” Ik denk dat deze uitspraak is bedoeld voor alle mensen.
“Elke dag heeft genoeg aan zijn eigen leed”. Er is een contrast met de regels aan het begin van hetzelfde Evangelie: “Let eens op de vogels in de lucht: Ze zaaien niet en maaien niet en verzamelen niet in schuren, maar uw hemelse Vader voedt ze. Zijt gij dan niet veel méér dan zij?” Het doet me denken aan Franciscus van Assisi. Hij wilde leven in volkomen armoede. Helemaal leven van Gods Voorzienigheid. Geen bezit hebben, maar in alles afhankelijk zijn van God. Kan je die zorgeloosheid van Franciscus combineren met verantwoordelijkheid, nuchterheid, wijsheid? Kan je zorgen voor morgen zonder je zorgen te maken over morgen? Gaat het ook nog op als het leven heel zwaar wordt?
Een andere zin in hetzelfde Evangelie geeft de sleutel om dit te verstaan. Het gaat niet om een gemakkelijke zorgeloosheid, zo van “wie dan leeft die dan zorgt” of “ik laat alles over aan God”. God als een soort superverzekering die alle schade dekt of God als ‘troubleshooter’. Wie zo kijkt vergeet het kruis van Christus. Nee, de zin waar het om draait is: “… zoekt eerst het Koninkrijk en zijn gerechtigheid; dan zal dat alles u erbij gegeven worden.” Wat het belangrijkst is, moet op de eerste plaats staan. De vraag die achter dit alles schuil gaat is deze: Zijn wij bekommerd om God? Zijn wij bekommerd om Gods plan met de mensen, om Gods Koninkrijk, Gods bedoeling, Gods schepping? Zijn we bekommerd om alles wat God voor ons heeft gedaan?
Hoe zit het dan echter met die zorgeloosheid, die onbekommerdheid, die vrijheid van de vogels in de lucht en de bloemen op het veld? Laten we kijken naar Jezus. Hij laat ons stap voor stap zien dat als je al je kaarten op God zet, op Gods plan, Gods bedoeling, Gods wil, je nooit bedrogen uitkomt. Zelfs als het voortdurend andersom lijkt; dat jij de loser bent, de sufkop die altijd aan het kortste eind trekt. Het kan lijken dat je niet die slimme keuzes hebt gemaakt, niet voor jezelf bent opgekomen, niet hebt gepakt wat je pakken kon, het kan lijken dat je carrièrekansen onbenut hebt gelaten en die collega jou te slim af was, dat je niet hebt standgehouden in de rat-race.
Dat leek ook zo bij Jezus aan het kruis. Kan je nog spreken over zorgeloosheid als Jezus tussen twee moordenaars in hangt en roept tot zijn Vader in de hemel? Dit is het mysterie van de weg van een gelovige Christen. Voorbij Goede Vrijdag blijven kijken naar Pasen, de dag van de verrijzenis.
Wat nu als het best wel goed gaat en we ons weinig zorgen maken; alles is verzekerd en de dokter is tevreden. Dan biedt dat ons de kans om na te denken over wat wij extra kunnen doen om Gods Koninkrijk dichterbij te brengen.
Pastoor Michel Hagen