Waar hebt u een Emmaüservaring opgedaan? ‘Terwijl ze zo aan het praten waren en van gedachten wisselden, kwam Jezus Zelf op hen toe en liep met hen mee. Maar hun ogen werden verhinderd om hem te herkennen.’ Waar is dit jaar een moment geweest dat u, terugkijkend naar de weg door het jaar, nu nog weet dat Hij met u meeliep?
Ieder zijn of haar eigen stukje, ieder zijn of haar eigen kerk? Is dat Gods Koninkrijk? Hoe spreken wij over elkaar, als Christenen, gedoopten, geraakt met het vuur van de Geest, geraakt met het offer van het altaar, zijn kruisoffer, zoenoffer? Hoe gaan we met elkaar om, als kinderen van één Vader, door de Ene Zoon, in de Ene Geest?
Kerstverhaal Thomas: Wat is nu eigenlijk Goddelijk?
Kerstverhaal over Sanne.
Daar staat Frits; bij de kerststal. Het is goed om daar even te staan, het is toch eigenlijk te gek, een volwassen vent bij de kerststal voor zijn praatje met het kerstkind. Maar hij voelt zich er goed bij. Jezus, waar leef ik voor?
Gods Koninkrijk heeft twee sporen: Het goddelijke en het menselijke. Wie een van de twee laat schieten verzandt in de aarde, of loopt met zijn hoofd in de wolken. Die twee zijn op elkaar betrokken. God is bekommerd om ons en wij zijn bekommerd om God. God kan zijn belofte trouw blijven en verwerkelijken, wanneer wij ons richten op Hem en zijn belofte met geloof beantwoorden.
Ons geweten is iets dat vorming en bijstelling nodig heeft. De spiegel voor ons geweten is Jezus, aan Hem spiegelen we ons innerlijk. Naast Jezus zijn ook Maria en de andere heiligen daarin kleinere spiegels die ons helpen een beter zicht op onszelf en Gods bedoeling te krijgen.
Misschien is het meest belangrijke wel dat wij beseffen dat we een Redder nodig hebben. Wanneer je dat niet beseft, dan kan Hij ook weinig voor ons doen. Misschien moeten we eerst gered worden van het idee dat wij geen redding nodig hebben.
Nu de Advent is begonnen, hoor je eerst over het eind, leef niet al te onbezonnen, dat de vrede niet verkwijnt. Dan pas heeft de Heer gewonnen, als gerechtigheid verschijnt. (Sinterklaaspreek op rijm)
Het Evangelie is een les in vertrouwen en in levensvreugde. Wie echt op God vertrouwt, laat zich nooit uit het veld slaan. Het verdriet kan opkomen, het kan zelfs een poos duren, omdat het gemis groot is, maar het heeft nooit meer het laatste woord. Jezus trekt de wolken weg, scheurt het duister open, Hijzelf is de Zon, Hij geeft Licht, zijn woorden zijn als sterren in de nacht die je de weg wijzen, er is geen duisternis die lang genoeg standhoudt om te winnen. Hij wint altijd.
Jezus’ offer is de uiterste daad van geloof. Hij neemt zelfs de verlossing niet in eigen hand, Hij neemt zijn redding niet in eigen hand, Hij neemt zijn leven niet in eigen hand. Jezus weigert niet te sterven, Hij weigert niet te leven, Hij weigert de vreugde niet en Hij weigert het lijden niet, zijn leven is de wil van de Vader volbrengen, ook als dat zijn sterven op aarde betekent.