Preek op Witte Donderdag, 17 april 2003
Helemaal mens en tegelijk helemaal God, zo menselijk en zo goddelijk, zo gelijk met ons en toch zo anders. Mag je dan zeggen: “Ja, maar Hij was Gods Zoon, Hij kon het wel aan, ik ben maar een mens”? Dan doe we Hem ongelooflijk tekort, dan maken we zijn lijden kleiner, dan beseffen we niet dat Hij ons leven helemaal heeft gedeeld. Het verschil is dat Hij volkomen vervuld is van de heilige Geest, van de Geest van Liefde, en dat Hij daarom ook volkomen één van willen is met de Vader.
Preek 5e zondag Veertigdagentijd, jaar B, 6 april 2003
Hoe staan wij in moeilijke keuzes in ons leven? De weg kiezen waarin je veronderstelt meer te kunnen doen, meer waardering in je werk, van mensen om je heen, meer vreugde ook, meer geluk? Of de weg kiezen die je met Gods hulp bent ingeslagen, die gaandeweg een weg blijkt van tegenstand, moeilijkheden, ja, van ondergang en sterven?
Preek 4e zondag Veertigdagentijd (Laetare), jaar B, 30 maart 2003
Het kruis is het teken dat God tot het uiterste gaat om ons te redden. De allerliefste, de enige absoluut zondeloze, geeft Zich aan ons, terwijl Hij weet wat wij met hem zullen doen. Door zijn mateloze, grenzeloze en tijdloze liefde, keert Hij dat teken van zonde en slechtheid om in een teken van liefde. Wie Christus’ kruis aanvaardt, mag ontdekken dat daardoor alle kruisen in het leven veranderen, wezenlijk veranderen, door Gods oneindige en eeuwige liefde.
Preek 3e zondag Veertigdagentijd, jaar B, 23 maart 2003
De tien geboden zijn het minimum, dat is het fundament, daarmee begint het pas. Eerst leer je de tien geboden te onderhouden, maar daarna leer je beminnen. God vraagt liefde, waardoor je meer doet dan nodig is, meer dan gevraagd wordt, en soms ook meer dan je kunt.
Preek 1e zondag Veertigdagentijd, jaar B, 8/9 maart 2003
De oudste bekoring, is de bekoring je leven in eigen hand te nemen, zelf te bepalen wat goed of niet goed is. Het is ook het wantrouwen in God, gebrek aan vertrouwen dat God je zal geven wat je nodig hebt. Bereik ik door eigen kracht mijn doel, bepaal ik voor mijzelf mijn doel, sta ikzelf in het middelpunt? Of wordt mijn leven een dienst aan God, een dienst aan de mensen? Laat ik God bepalen wat goed en kwaad is? Stel ik mijn talenten in dienst van God of in dienst van mijzelf?
Preek 5e zondag, door het jaar B, 8/9 februari 2003
Het hoofddoel van Jezus is de verkondiging, om de mens terug te brengen naar God en zo tot zichzelf te doen komen. Het genezen komt erbij, uit liefde, uit oprecht medelijden en begrip. Maar Hij komt om te verkondigen, omdat alle genezing voor niets is als de mens niet in zijn ziel geneest.
Preek 4e zondag, Opdracht van de Heer/Maria Lichtmis, door het jaar B, 1/2 februari 2003
Maria Lichtmis: een dag om even echt stil te staan bij deze vragen. Wat betekent mijn doopsel voor mij? Hoe diep beleef ik dat ik Gods kind mag zijn, dat God mijn vader wil zijn, dat Jezus is gekomen als onze broer, dat God zijn Geest heeft geschonken, de Geest van het kindschap Gods?
Preek 3e zondag, door het jaar B, 25/26 januari 2003.
De revolutie van Jezus is een revolutie die het evenwicht herstelt. Hij erkent dat de mens tekort schiet, dat de mens bekering nodig heeft, dagelijks, een heel leven lang. Maar het is mogelijk, en Hij noemt de beste reden om je te bekeren. Niet de straf van de hel, niet de dreiging van de ondergang, maar de ultieme kans op het volmaakte geluk: ‘Het Rijk Gods is nabij’.