Skip to content

Overweging Tweede Kerstdag, Oecumenische viering, 26 december 2000

Ieder zijn of haar eigen stukje, ieder zijn of haar eigen kerk? Is dat Gods Koninkrijk? Hoe spreken wij over elkaar, als Christenen, gedoopten, geraakt met het vuur van de Geest, geraakt met het offer van het altaar, zijn kruisoffer, zoenoffer? Hoe gaan we met elkaar om, als kinderen van één Vader, door de Ene Zoon, in de Ene Geest?

Preek 4e zondag van de Advent, jaar C, 23/24 december 2000

Gods Koninkrijk heeft twee sporen: Het goddelijke en het menselijke. Wie een van de twee laat schieten verzandt in de aarde, of loopt met zijn hoofd in de wolken. Die twee zijn op elkaar betrokken. God is bekommerd om ons en wij zijn bekommerd om God. God kan zijn belofte trouw blijven en verwerkelijken, wanneer wij ons richten op Hem en zijn belofte met geloof beantwoorden.

Preek 2e zondag van de Advent, jaar C, 9/10 december 2000

Misschien is het meest belangrijke wel dat wij beseffen dat we een Redder nodig hebben. Wanneer je dat niet beseft, dan kan Hij ook weinig voor ons doen. Misschien moeten we eerst gered worden van het idee dat wij geen redding nodig hebben.

Back To Top