Preek feest van Kruisverheffing, 13/14 september 2008
Op het feest van kruisverheffing staan we stil bij het mysterie van het kruis. Tegelijk zien we hoe Jezus nog steeds wordt afgewezen, om wie Hij is.
Op het feest van kruisverheffing staan we stil bij het mysterie van het kruis. Tegelijk zien we hoe Jezus nog steeds wordt afgewezen, om wie Hij is.
Petrus en Paulus. Wat hebben ze verduurd om het Evangelie te verkondigen. Ze zijn onze voorsprekers en ons voorbeeld. Ze zullen ons helpen om als kinderen van de Kerk de goede belijdenis te spreken in woord en daad.
Petrus gebruikt het beeld van de steen voor Jezus en voor ons. Jezus is de levende steen. Hij is de hoeksteen van het hele bouwwerk. Hij is de steen die alles in zijn voegen houdt en waarin alle krachtlijnen samenkomen. Maar ook wij zijn stenen, wij zijn levende stenen en samen met Hem vormen wij een levende, geestelijke tempel.
De Eucharistie is een omvorming, een verandering, en deze omvorming begint met een andere visie.
Hij zendt ons, Hij vervult ons met zijn Geest. Hij maakt ons één in hetzelfde geloof, maakt ons sterk in één en dezelfde hoop en smeedt ons tot één Lichaam door Gods liefde.
Pasen is het grootste mysterie te vieren dat de mensheid kent. De dood wordt overwonnen, dood waar is uw prikkel.
Dat vind ik zo geweldig aan Maria en Jozef. Maria heeft voor het eerst in de geschiedenis van de hele mensheid, van de hele wereld ‘ja’ gezegd tegen God, die zich aanmeldt als een kwetsbare God, zij stelt zich helemaal ter beschikking aan God, aan God die zich aandient als kwetsbare liefde, God die zich hulpeloos in haar handen wil leggen.
Elk huis, wordt een ander huis, als Jezus er binnengaat. Je kunt een huis niet beter opbouwen dan door Jezus uit te nodigen. Een stal wordt een paleis, bij zijn geboorte, een ezel wordt een koninklijk dier als Jezus er op plaatsneemt, gewone vissers worden apostelen, als Jezus ze roept, een tollenaar wordt een weldoener, als hij Jezus in zijn huis ontvangt. En wijzelf ..., wij worden andere mensen als Jezus bij ons te gast is.
De priester is niet de intelligentste of de belangrijkste, laat staan de machtigste of met de man met de meeste status; nee, het enige dat hem onderscheidt is zijn wijding. En die heeft hij ontvangen voor de priesterlijk bediening omwille van de Heilige, om wille van Christus heilige en heiligende aanwezigheid.
Iemands daden, iemands gedrag moet je soms afkeuren, maar daarmee wijs je de persoon nog niet af. Dit is een een oerchristelijke houding die al wortels heeft in het Oude Testament, in de geschiedenis van het Joodse Volk. God vergeeft de zonden, als de zondaar berouw heeft en zijn leven betert, want God bemint zijn schepselen en kent hun zwakheden.
De heilige Geest is de zoete gast van onze ziel. Hij leert ons God kennen, Gods bedoelingen verstaan en Hij leert ons Jezus kennen.
We mogen vragen om die kracht van de heilige Geest om in onze tijd weerstand te bieden aan nieuwe structuren van de dood, kracht om het uit te houden en niet op te geven, kracht om de zingeving van Jezus’ leven te zien, kracht om ervan te getuigen, kracht om de vrijheid waard te zijn waarvoor zovelen zijn gestorven.