Tijd door het jaar A

De tijdgeest is sterk. God wil ons wakker schudden. De paus is daarbij als Gods instrument. Wij moeten aandachtig zijn.

God gunt een dagelijkse boterham aan talentvolle harde werkers en mensen die altijd net te laat komen. Als dit in ons hart weerstand oproept, dan zijn wij nog niet vrij zijn en hebben wij nog geen innerlijke vrede.

Wie kan vergeven, biedt ook zichzelf de kans op herstel. Wie blijft leven met boosheid, die kan wel proberen om dat in een kastje te stoppen, maar het is een kastje met gif, dat langzaam doorlekt en het hele hart vergiftigt.

“Ben ik soms mijn broeders hoeder?” En daar zit hem de kneep, inderdaad wij zijn elkaars hoeder. God vraagt ons oog voor elkaar te hebben en te houden. Maar niet een gemakkelijk oog, juist als iemand afdwaalt van de weg die Christus ons wijst, de weg van het Evangelie, de navolging, dan vraagt Hij ons naar die ander toe te gaan.

De Katholieke Kerk verheerlijkt het lijden niet, maar wijst wel een andere weg om met kwaad en met lijden om te gaan dan onze moderne wereld.

Het geheim van het Evangelie is dat Jezus zelf dat Woord is. Als zijn Woord ons hart bereikt en neerdaalt in de diepte, komt Hijzelf tot leven in ons hart. Zo kan zijn Woord in ons vrucht dragen.

Jezus geeft rust en verlichting, ook in onze tijd waarin stressfactoren een realiteit zijn voor mannen en vrouwen. Als je Jezus navolgt krijg je een nieuw juk, een juk dat uiteindelijk zachter en lichter is.

Sacramentsdag. Dag van een mysterie waarvan wijzelf maar amper de diepte bespeuren. Wat dan te verwachten van hen die erbuiten staan?