Heiligen

God geeft ons het leven, onze adem, onze gezondheid, onze talenten, familie en vrienden. We moeten ons inspannen voor het dagelijks brood, maar als gelovige mensen beseffen we voortdurend dat we alles hebben ontvangen. Net als Maria willen ook wij zeggen dat we kleine mensen zijn in dienst van God.

Wanneer Jezus mensen zalig prijst, klinkt dat heel anders dan wanneer de wereld mensen gelukkig prijst. Wij worden uitgenodigd om ons eigen leven te zien in het licht van de zaligsprekingen.

Onthaasting in deze wereld, om haast te maken met de Blijde Boodschap. Tijd afsnoepen van de bezigheden van de maatschappij, van handel en economie, om tijd te vinden voor Gods nieuwe wereld.

Waar bouwen wij onze zekerheid op? We hebben inmiddels wel door dat je geen zekerheid kunt bouwen op regeringen, op technische ontwikkelingen, ook niet op financiële stelsels zoals verzekeringen, pensioenen of wat dan ook.

We vieren de H. Willibrord omdat we beseffen dat we aan hem en aan veel mensen zoals hij ons geloof te danken hebben. Als de H. Willibrord 30 jaar is, wordt hij priester gewijd en reeds twee jaar later steekt hij met 11 of 12 gezellen de Noordzee over. Vanaf 690 begint hij zijn missioneringswerk in onze streken.

De wereld is schitterend, bekoorlijk om te zien, om te proeven om te ervaren; schitterend. En dat is te begrijpen, want God heeft de wereld gemaakt en God maakt geen rommel. Maar de wereld is zo mooi, dat we God dikwijls vergeten. Als God aan ons hart klopt zijn wij te druk bezig met de wereld en met onszelf. God heeft ons zoveel gegeven dat wij - verrukt over het cadeau - de Grote Gever van dat cadeau Zelf vergeten.

Als Hubertus, op Goede Vrijdag in het jaar 683, hij is dan ongeveer 28 jaar oud op jacht gaat, gebeurt hem hetzelfde als wat de apostel Paulus overkomt bij Damascus. Hij wil een hert neerschieten, maar op dat moment ziet hij een lichtend kruis en hoort een stem. Die stem zegt dat hij naar Lambertus moet gaan, de bisschop van Maastricht, later bekend als de heilige Lambertus.

Petrus en Paulus. Wat hebben ze verduurd om het Evangelie te verkondigen. Ze zijn onze voorsprekers en ons voorbeeld. Ze zullen ons helpen om als kinderen van de Kerk de goede belijdenis te spreken in woord en daad.