Preek 23e zondag, door het jaar A, 9/10 september 2023
Vandaag staat een bijzondere vorm van naastenliefde centraal: Hoe corrigeer je elkaar? Dat vraagt wijsheid, takt en geduld.
Vandaag staat een bijzondere vorm van naastenliefde centraal: Hoe corrigeer je elkaar? Dat vraagt wijsheid, takt en geduld.
Hoe gaan we om met het lijden? Die vraag komt vandaag indringend naar voren. Petrus heeft daar nog veel in te leren, net als wij.
Jezus bouwt zijn Kerk op de Simon de Rots, op Petrus.
Een zieke dochter, maar Jezus reageert niet. Wat betekende dat toen en wat betekent dat nu voor ons?
Vandaag zijn we getuigen van rust en stilte én van storm en tegenwind. We gaan met Elia én met Jezus de berg op én we stappen met de leerlingen in de boot.
We vieren het feest van de gedaanteverandering van de Heer. We mogen de glans van zijn gelaat gewaarworden en de stem van de Vader horen die ons oproept om te luisteren naar zijn Zoon.
Jezus stelt ons vandaag voor een keuze. Dat maakt Hij duidelijk in parabels. Zijn wijsheid overtreft zelfs die van koning Salomo.
Dit weekend is er de werelddag voor grootouders en ouderen. We horen de wijsheid over Gods goedheid en mildheid. We horen Paulus over onze menselijke zwakheid en Jezus die ons de parabel van het zaad en het onkruid uitlegt.
Jezus zaait zijn Woord. Het is een kwetsbaar Woord, maar landt het in ons hart, dan draagt het vrucht.
Opkomen voor waarheid en gerechtigheid was en is nooit eenvoudig. Jezus roept ons op op om niet bang te zijn.
In het Evangelie horen we hoe Jezus zijn apostelen roept en uitzendt. Hij roept en zendt ook ieder van ons, heel persoonlijk.
We vieren Sacramentsdag. Jezus wil voor ons het levende manna zijn, het echte Brood uit de Hemel, voedsel voor onze levensweg, zodat we stand houden in de wisselvalligheden van dit bestaan.