Jaarcyclus B

De Advent begint. Een kerkelijk jaar met onverwachte wereldwijde problemen ligt achter ons. Hoe kerstmis gaat verlopen weten we nog niet maar we zien uit naar het licht. Met de eerste kaars op de adventskrans wordt de duisternis al doorbroken. 

Het hoogfeest van Christus Koning gaat natuurlijk over Christus. Maar het gaat net zoveel over ons, over onze wereld en onze toekomst. In de Eucharistie is Christus de Koning die ons nodigt aan zijn Koningsmaal.

Vandaag zien we in de lezingen twee weduwen. Zij durven het aan om een stap te zetten in geloof. Die stap heeft Christus gezet toen Hij zijn leven gaf aan het kruis.

Het klinkt niet ingewikkeld: “God en de naaste liefhebben”. De praktijk van het leven laat echter zien dat het niet meevalt. Jezus stelt het ons voor ogen als het belangrijkste gebod. Wat de liefde voor God en de naaste Hem gekost heeft, gedenken we in zijn liefdesverbond, in de Eucharistie.

Hoe gedenken wij onze doden? Christus biedt ons een perspectief dat de scherpe kanten van het afscheid zachter maakt, meer nog; waardoor Hij ons hoop en uitzicht biedt voor onze dierbaren en voor onszelf.

De blinde Bartimeüs heeft ons iets te zeggen. Zijn verhaal kan licht werpen op ons eigen leven. 

Hoe bidden wij? In het Evangelie ontmoeten we twee jongen mannen die in hun vrijmoedigheid iets aan Jezus vragen. Net als zij moeten ook wij leren dat het eerst gaat om de navolging van Christus. Hij geeft zijn leven.

Jezus is gekomen om ons vrij te maken. Vandaag hebben we in de rijke jongeman een voorbeeld waarin we zien hoe moeilijk dat soms is. Het is een spiegel voor ons eigen leven.