Solennité de Noël, le 25 Décembre 2017
Pourquoi les amis de Dieu ont-ils la vie si dure ?
Pourquoi les amis de Dieu ont-ils la vie si dure ?
Jezus is pas een paar dagen oud, toch herkent Johannes de aanwezigheid van Gods Zoon, zo klein nog en compleet verborgen in de schoot van Maria. Dat wil Lucas de Evangelist ons verhalen, dat is ook het oer-aanvoelen van de gelovige Christen; dat vanaf dag één, de vrucht in de moederschoot als mens wordt erkend en zelfs kan worden herkend.
Het is een kwaliteit te weten wie je bent en ook te weten wie je niet bent.
Tijd in oprecht gebed aan Hem gegeven draagt veelvoudig vrucht.
Waakzaamheid is waakzaamheid van het hart, waakzaamheid in geloof, waakzaam met ogen van liefde. Zodat we de Heer horen als Hij aanklopt en we Hem herkennen als Hij plotseling voor ons staat.
Christus keert alle religies binnenste buiten, God wordt de binnenkant en wij zijn de buitenkant.
Oorlog begint bij egoïsme in het mensenhart.
Bekering een continue proces. Voor iedereen geldt dat je, als je niet oppast, vanzelf meeloopt met de grote stroom.
Waar zijn ze? Waar zijn onze ouders en grootouders? Waar zijn de gestorven kinderen, ook al die ongeboren kinderen die het levenslicht niet mochten zien. Waar zijn onze dierbare doden?
Als onze blijken van liefde buitengewoon zijn tellen andere tekorten niet meer mee en mogen we ons voegen bij die schare die niemand tellen kan.
Ook al hebben we een goede bril, of mankeert er niets aan onze ogen, op geestelijk gebied zijn wij op zijn minst van tijd tot tijd behoorlijk slechtziende.
Wat wij doen moet andere mensen ten goede komen, vooral de armen. Daarmee wordt Gods koninkrijk op aarde reeds werkelijkheid.